tabardum
octo ulnas grossi russetti ‥ ad quendam ~um ‥ faciendum
unum tabarum [sic MS ] cum furrura de cuniculis de dono regis
deliberavit averia sua per unum tabertum, et pro taberto recuperando cepit averia
amisit unum thabardum in campo ‥ precii v s., et R. ‥ invenit illum ~um et abscondit
tradidit eidem ‥ unum tabbardum de perso precii v s.
habet de eo duo ~a de blueto, iiij lintheamina, ij chalones
invenientes R. ‥ noctanter ‥ cum uxore Gilberti ‥, ipsum verberaverunt et asportaverunt ~um suum et supertunicale suum in testimonium invencionis
respondit fratri quod hoc non fecisset pro talbarto suo denar. pleno
taberdum furratum, iv d., taberdum sine furrura, iii d.
consulo quod tunica sibi sculpatur de illa veste vel alias ad taberdam pro anno proximo reservetur
unam togam lividi coloris furratam, pretium xij s, ‥ una tabarda cum caputio blodii coloris, pretium vj s.
pro iij ulnis et dimidia blueti emptis ad opus Mathei de Cone falconarii regis ad talbardum, x s.
de indumentis scolarium: ‥ magistri ‥ et bacularii cum collobiis seu tabbardiis talaribus
nullus dictorum pauperum ‥ in villam ‥ aggredietur sine ~o de russeto nigro ‥ habeatque ‥ crucem in pectore ‥ super ~o suo consutam
Tabard. Boxhornius in Lexico Cambro-Britannico :
Tabar, tunica longa, chlamys, toga.Hispani
Tavardodicunt, Itali
Tabarro. Candidus Monachus in Vita Eigili Abb. Fuldens. apud Browerum :
Marquardus Abbas per Decanum cæterosque Prælatos sæpe monitus, ut in ipsorum maxime præsentia, non nisi in cuculla, vel cappa appareret, respondebat,..... suum esse Tabarda, seu toga, et, qua libeat, veste uti.Concilium Budense ann. 1279. cap. 2 :
Permittimus autem (Prælatis) quod possintCharta Fundationis Hospitalis London. dehabere mantellos rotundos, sive Tabarda, longitudinis moderatæ.
Elsingspittelann. 1331 :
Quilibet de 4. Presbyteris dicti Hospitalis habeat unam robam integram, videlicet tunicam, supertunicam, longum Tabardum, et capucium.Statuta Hospitalis S. Juliani, in Additament. ad Matth. Paris pag. 164 :
Fratres Sacerdotes dicti Hospitalis tunica, supertunica, Tabardo et capucio nigri coloris... utantur.Occurrit præterea in Statutis Synodalibus Siffredi Archiep. Coloniensis ann. 1280. cap. 3. Joannis Episcopi Leodiensis et Nicolai Episcopi Andegav. ann. 1264. et 1269. in Concilio Ravennensi ann. 1314. cap. 10. in alio Ravennensi ann. 1317. cap. 4. Toletano ann. 1324. cap. 2.
Lequel s'efforça de ferir de son coustel ledit Aymeri parmi le corps, et de fait l'en feri parmi une Tabarde qu'il avoit vestue.Aliæ ann. 1389. in Reg. 136. ch. 139 :
Icellui Chabace osta et devesti son Tabart ou mantel ;...... et après ce qu'il ot laissié sondit Tabart ou mantel sur une fenestre, etc.
Icellui Nicaise tira son coustel hors de sa gaigne, qu'il avoit mis dessus son Tribart, etc.Hinc
Tabberdariivocantur Aggregati collegio Reginæ Oxonii, quod
Tabardumpro veste habeant, in Glossar. ad calcem Operum Chaucerii ad v.
Jacket. Ejusdem originis, sed alterius notionis, videtur vox
Tabardiaus, in Mirac. MSS. B. M. V. lib. 1 :
Id est, ex sapientibus imprudentes.Ces pullentes qui si se fardent, Et qui affublent les hardiaus, Font les plus sages, Tabardiaus.
Item de aliquo mantello sive Tabarro sive gamerro drapi integri, etc.Ibidem :
Et si de cendali fuerit inforatus ipse mantellus sive Tabarrus, etc.Boccacius :
Andatasene al soppidiano, ne trasse il Tabarro, e diello al cherico.
Indulgemus tamen quod tempore pluviæ incedentesHenr. de Knyghton ann. 1295 :(Clerici) possint uti Tabartis decentis coloris et formæ.
Dederantque signum inter se ut sic suos mutuo cognoscerent in congressu cum Anglicis, ut Scotus diceret Anglice Tabart, alter responderet Surcote, et e converso.Balduinus de Condato MS. :
Vetus Poëma de Vulpe Rege coronato MS. :Et boin Tahart, si que ne mente, Bons dras, linges et chaucemente.
ItaNe escrins estoit mie huche, Ne Tabars, houche d'autre part.
Omnes habeant habitus, videlicet Tabaldos, seu houssias longas de bruneta nigra.Occurrit ibi semel ac iterum.
Tapardo vel toga, vel qua libeat veste uti, in Actis S. Bonifacii Arch. tom. 1. Jun. pag. 459. V. sup. in
Tabardum.
Palafredus erat in una navi, coopertus ante vultum de uno Taubardo propter aquæ periculum.
Assumens ergo sibi ornamenta aurigæ, nobilitati militiæ dissona, videlicet Tabarum dilaniatum, etc.
Habeant(semifratres) habitum distinctum ab aliis fratribus, tunicas scilicet griseas usque ad mediam tybiam, et Tabbardum griseum sive album, et capucia nigra, vel ejusdem panni separata.
Item statuimus et ordinamus, quod monachi nostri de cætero cucullas fieri faciant regulares et honestas, quibus utantur, prout decet, non manticatas seu etiam Tabardatas,hoc est, instar
Tabardorumlaicorum concinnatas. Alium locum vide in Rodundellus.