talio
- in jurid. lang., a punishment similar and equal to the injury sustained, like for like, retaliation in kind: talionis mentionem fieri in XII. ait Verrius hoc modo: si membrum rupit, ni cum eo pacit, talio esto, neque id, quid significet, indicat, puto, quia notum est. Permittit enim lex parem vindictam, Fest. p. 363 Müll.; Cato ap. Prisc. p. 710 P.; Gell. 20, 1, 33 sq.; 20, 1, 38; Cic. ap. Aug. Civ. Dei, 21, 11; Plin. 7, 54, 55, § 187; Tert. adv. Marc. 4, 16: corrumpit sine talione caelebs, i. e. with impunity, Mart. 12, 63, 10.
victori domino impares pro victoria qua functus est reddens ~ones
ad ~onem ‥ reddendum tanquam a pari contendendo
affabilitas tanta et ‥ immensa copia benevolencie in eo concurrerunt ut ‥ non provocaretur ad vindictam, contumeliis affectus ~oni supersederet
pari ‥ ~one plecti meruit qui votum quod voverat non observavit
in margine ducatus Normannie aliquos ‥ vexaverunt, Normannis sibi ~onem reddentibus
pro meritis suscipietis commissi ~onem et dignas reatus vestri penas ‥ exsolvetis
cedulam ‥ ad nos diffamandum quasi ~one reddita pro modulis suis pariter ‥ confectam
ejus [sc. Domini ] virtute ‥ ~onem pravi suscipiunt
beati regis et martiris Eadmundi ~onem reddere cupientes, in silva eadem caput ejus ‥ projecerunt
acquietatus petiit judicium de probatore ad penam talionis
pena ~onis quia falsa proposita non probavit ‥ decapitatur
jusjurandum ‥ prestitit quod se removeret a sepefacta universitate ‥ et quod nunquam rediret ‥ sub pena ~onis
ut eum multo amplius ~onem habere non dedignemini perniciter ob nostram ‥ parvitatem
omnis sicut otiositas est correptioni subjicibilis ita labor ~one est remunerabilis
抵償。反坐。\*Si membrum rupit, ni cum eo pacit, — esto 若壞一體尙未講和卽抵償。Talionem imponere 罰抵償。Talionem redimere 贖抵償。Sine talione 無罰。
Suggest a Translation
See an image
est similitudo vindictæ, ut taliter quis patiatur, ut fecit ; hoc enim et lege et natura institutum, ut lædentem similis vindicta sequatur ; inde et illudDonatio Abbatiæ S. Ægidii v. Id. Febr. regnante Aianrico Rege (ann. 1038.) :Legis : Oculum pro oculo et dentem pro dente. Talio autem non solum ad injuriam referendam, sed etiam pro beneficio reddendo ponitur ; est enim communis sermo et injuriæ et beneficientiæ.
Pro Talione nobis impendentur cælestia.
Talionispœna, seu
reciproca pœna, in l. 3. Cod. Th. de Exhibit. reis, (9, 2.) etc.
Vicarium pœnæ genus, apud S. Valerianum de Bono disciplinæ. Indicitur in Lege Wisigoth. lib. 6. tit. 4. § 3. Charta Communiæ villæ Cerniaci in Laudunensi pago ann. 1184 :
Quod si reus inventus fuerit, caput pro capite, membrum pro membro reddat, vel ad arbitrium Majoris et juratorum pro capite aut membri qualitate dignam persolvet redemptionem.Consuetudines Arkenses ann. 1231. in Tabulario S. Bertini :
De homicidio voluntario convictus, parentibus vel cognatis occisi tradetur occidendus, et bona ejus domini erunt.Adde Brittonem in Legib. Angl. pag. 16. Statuta Academiæ Viennensis apud Lambecium lib. 2. Commentar. de Bibl. Cæsar. pag. 108. Chartam Communiæ urbis Faræ ann. 1207. apud Thomasserium in Consuetud. Bituric. pag. 438. Ivonem Carnot. Epist. 51. Observantias Regni Aragon. lib. 8. tit. de Homicidio, § 14. etc. Abrogatur in Consuetudine Hannoniensi cap. 15. In quibus casibus locum habeat apud Aragonenses, docet Michael
del Molinoin Repertorio Fororum Aragon. v.
Pœna talionis. Vide Jacobum Gothofredum ad l. 7. Cod. Th. de Accusat.
TALIOfrom talis, signifies an equivalent, but it is used only in the sense of a punishment, or penalty the same in kind and degree as the mischief which the guilty person has done to the body of another (cf. Isidor. 5.27, Talio est similitudo vindictae, ut taliter quis patiatur, ut fecit. Hoc enim et natura et lege est institutum, ut caedentem similis vindicta sequatur). A provision as to talio occurred in the Twelve Tables: Si membrum rupit ni cum eo pacit talio esto (Festus, s. v. Talionis; Gell. 21.1; Gaius, 3.223). It appears that, according to this law, a defendant declared guilty in the actio de membris ruptis of having broken the limb of the plaintiff was condemned to the penalty of retaliation at the hands of the individual injured or his friends, unless he could agree with his adversary that a pecuniary composition should be substituted for retaliation (pactum de redimenda talione). A practice came to be established, that in case of disagreement as to the amount of composition to be paid, the party who had committed the wrong might demand an arbitrator of the magistratus for the purpose of having the damages fixed, so that he could escape from liability to talio by paying a fair composition (Gell. 20.1, 37, &c.: hanc quoque ipsam talionem ad aestimationem judicis redigi necessario solitam. Nam si reus, qui depacisci noluerat, judici talionem imperanti non parebat, aestimata lite judex hominem pecuniae dampnabat, atque ita, si reo et pactio gravis et acerba talio visa fuerat, severitas legis ad pecuniae multam redibat). The punishment of talio was only inflicted under the Twelve Tables on account of the breaking of a limb (propter membrumn ruptum); for the breaking of a bone (propter os fractum) as distinct from a limb, the penalty was 300 asses if the person injured was a freeman, and 150 if he was a slave; for other injuries, 25 asses: such sums being considered adequate compensation in early times of great poverty, as Gaius tells us (3.223).
The principle of talio is generally found in systems of primitive law, gradually giving place, as at Rome, to that of pecuniary damages or penalty. Cato, as quoted by Priscian (6. p. 710, Putsch), says in reference to Punic law: Si quis membrum rupit, aut os fregit, talione proximus cognatus ulciscatur. Talio, as a punishment, was a part of the Mosaic law: breach for breach, eye for eye, tooth for tooth; as he hath caused a blemish in a man, so shall it be done to him again (Levit. 24.20). (Rein, Das Criminalrecht der Römer, pp. 37, 358, 816, 915; Rudorff, Römische Rechtsgeschichte, 2.325, note 1; Voigt, Zwölf Tafeln, 2.132.)
[E.A.W]