tarmes
tarmĕs, ĭtis, m. [root tero; Gr. τείρω, to bore],
- a worm that eats wood, a woodworm, Plaut. Most. 3, 2, 140 (829).—Written also termes, Isid. Orig. 12, 5, 10; Serv. Verg. G. 1, 256.
tarmes, itis, m., I) der Holzwurm, Plaut. most. 825. – Nbf. termes, itis, f., Isid. orig. 12, 5, 10. Serv. Verg. georg. 1, 256. – II) die Fleischmade, nach Paul. ex Fest. 358, 5.
tamus,maþa, mite
carinis [l. tarmes ], A.a make
tarinus [l. tarmus ], quidam vermis lardi,a mathe ‥maked
hic tarus est vermis lardi
hic tramus,a mowght
magat ‥ math, or worm in fleshe , ~us
trunchyn ,worme ‥ tarinus [l. tarmus ]
a mawke , cimex, lendex, tarmus
hic †trunos [l. ~es ],a treworme
tarmĕs, ĭtis, m. , termite, ver qui ronge le bois : Pl. Most. 825 || ver de la viande : P. Fest. 358.