tector
tector, a plasterer, stuccoworker, pargeter
tector, ōris, m. [tego],
- one that overlays walls with plaster, stucco, etc., a plasterer, pargeter: villa tua, quam neque pictor neque tector vidit umquam, Varr. R. R. 3, 2, 9; Cic. Planc. 25, 62; Front. Aquaed. 117; Vitr. 7, 3 fin.; Tert. Idol. 8; Inscr. Orell. 4288; 4803.
tēctor, ōris, m. (tego), der Wanddecker, Übergipser, Verputzer der Wände, Stuckarbeiter, Wandmaler al fresco (Freskomaler), Varro r.r. 3, 2, 9. Cic. Planc. 62. Vitr. 7, 3, 10 u. 7, 10, 2. Plin. 35, 36. Front. aqu. 117. Corp. inscr. Lat. 9, 1721; 10, 6638; 13, 1983: tector albarius, Tert. de idol. 8.
in una grangia de novo construenda cum stipend' carpent' et coopertur' empt' cum stipend' ~oris, clavis et aliis emptis
in stipendio j ~oris tegentis totam coquinam(
hic sunt artifices, ibi carnifices, ibi tector
cum quadam muliere ‥ uxore cujusdam ~oris
in ‥ tectura straminea et mercede ~oris
hic ~or, A.a thaser
tēctŏr, (15) ōris, m. (tego), badigeonneur, stucateur : Varro R. 3, 2, 9 ; Cic. Planc. 62.
Tectorium,
Tector, qui
Tectoriuminducit,
dealbator. Albarius Tector, apud Tertullianum de Idololatria. Vide Cujacium lib. 10. Observat. cap. 9. et ad leg. 1. Cod. de Excusat. artific. tit. 66. lib. 10. et JC.
tēctor ōris, m
- tego, a plasterer, stuccoworker, pargeter.