tectorium
tectōrĭum, ii, v. tectorius, I. B. and II. B.
tēctōrium, iī, n., s. tēctōrius.
tēctōrĭum, (13) ĭī, n. (tector), ¶ 1 revêtement de stuc, enduit de stuc : Cic. Div. 2, 58 ; Verr. 2, 1, 145, etc. ¶ 2 enduit, plâtrage, fard : Juv. 6, 467 || [fig.] fard du langage, plâtrage : Pers. 5, 25.
- 1. stucwerk, pleisterwerk [concinnum];
- 2. (pre- en postklass.) witsel, witkalk;
- 3. (Juv.) (metaf.) schoonheidsmiddel.
Mansit autem ibi dictus Episcopus donec castrum firmatum fuit.... et cum repatriavit, dedit dicto castro tanquamVide Tectum 2.filio Symon præelecto omnes equitaturas suas et Tectoria et superlectilia.