tegumen
tĕgŭmen, ĭnis, v. tegimen.
tegumen, tegumentum, s. tegimenetc.
tĕgŭmĕn, v. tegmen : Virg. En. 3, 594 ; Liv. 1, 20, 4 ; 4, 39, 3.
tegumen (tegimen) inis (in oblique cases usu. tegmin-), n
- TEG-, a covering, cover: mihi amictui est Scythicum tegimen: tegumen Pellis erat, O.: dedit super tunicam aeneum pectori tegumen, L.: Consertum tegumen spinis, V.: Hordea . . . Exue de tegminibus suis, i. e. the husks, O.: sub tegmine caeli, the vault of heaven, C.poët.