tegus Save Georges Gaffiot 2016 LaNe Du Cange tegus, s. tergus ➳ . tēgus, v. tergus ➳. tegus, oris n (arch.) = tergus. TEGUS, Ἡμίτομον χοίρου, in Gloss. Gr. Lat. Infra, Ἡμίχοιρον, Tegus. Glossæ Isidori : Tegora, Tegus, coria vel posteriora jumentorum. Quis non videt cum Grævio scribendum esse, Tergora, Tergus, etc. Vide Varron. de L. L. lib. 4. cap. 22. ibique Gothofred.