teisillare
[? cf. AN teisir < CL tacere; cf. et. intesillare], to gag (cf.T. Mon.Will.I 5: aperto ori tormentum quod vulgo teseillun dicitur intromiserunt).1228ipse ligatus fuit lannera sua propria et capistro equi sui et quod ~atus fuit mitra sua propriaCurRXIII 745.