tenentia

tenentia [CL tenens pr. ppl. of tenere+-ia], tenantia [cf. ME tenaunci < AN tenance] 1 (act of) holding, keeping (as pledge or security). 1209 pro eisdem terminis fideliter tenendis dedimus ei in ~iam obsides nostros, quos habet Regesta Scot. 488 (= Foed. I 155); 1230 commisit ‥ regi castra sua ‥ in tenantiam et securitatem de fideli servicio, ita quod ipse rex, quamdiu guerra duraverit inter ipsum et regem Francie, tenebit castra sua Pat 409; 1232 jocalia nostra que deposuimus in domo Novi Templi Londonie in tenantia pro tribus milibus marcis Ib. 490; tradidit nobis tria castra Wallie sue ‥ in tenantiam reddendi nobis predicta debita nostra BBExch 379; 1276 rex ‥ dedit domino S. de Monteforti ‥ maneria de Rodeleye et Munstreworth in ~iam pro debito Hund. I 180b. 2 holding or occupation of land or other property under a lease, tenure, tenancy. c1194 caput unius acre quod extat inter duas vias cujus temanenciam tenuerunt de me W. ‥ et W. Ch. Sal. 54; 1249 M. tenuit in ~ia illam partem de hereditate T. ‥ quousque plenarie recepisset partem suam CurR 970; 1305 predicta C. nichil habuit in predictis tenementis nisi tantum tenanciam in villenagium PlRCP 155 m. 128d.; 1309 profert inde duas cartas totaliter concordantes in quantitate redditus et forma ~e S. Jers. XVIII 235; dicit quod Berton ‥ et suburbium civitatis Cant. de ~a abbatis sunt Thorne 2020. 3 content. p1280 singule dimidie uncie ‥ sunt argenti purissimi absque cujuscunque alterius metalli ~a seu mixtura RBExch 996; 1289 secundum ~am [MS: tinenciam] nostrarum litterarum RGasc II 513b.