tentor
tentor, ōris, m.,
- a holder, a sort of servant or attendant employed at chariotraces, Inscr. Grut. 339, 5; 340, 3.
tentor, ōris, m., ein Diener beim Wagenrennen, Corp. inscr. Lat. 2, 4314 u. 6, 10046. – Außerdem tentor (der Dehner), Femin. tentrīx (die Dehnerin) angef. b. Prisc. part. XII vers. Aen. 5. § 108. p. 484, 4 K.
in liber' j carectarii, iij carucariorum, iij tynctorum, et j bercarii
in liberatione iiij tenorum carucarum
opera iiij custumar' debent allocari, videlicet prepositi, duorum tinctorum, et unius fugatoris
in stipendiis j carectarii, iij tenatorum per annum xxiv s.
uterque ~or caruce, et fugator cujuslibet caruce, habebunt cibum semel in die
~ores ‥ venellarum solvant omnia et singula arreragia
fines pro ‥ alienacionibus terrarum et tenementorum ad voluntatem dominorum ejusdem manerii ~orum durante termino subscripto factos
~orum, possessorum, aut occupatorum
errores et hereses ac ~ores et defensores earundum
nullam predictarum conclusionum aut alicujus earum sentenciam docebit, defendet, aut tenebit ‥ nec aliquem doctorem, defensorem, aut ~orem hujusmodi ‥ juvabit
tinctores debent per totum annum bene custodire boves domini tam in hyeme quam in estate
sciendum quod necessarie sunt iij caruce ad dictam terram colendam, et quod sint ibi duo tinctores ad dictos boves custodiendos
tentŏr, ōris, m. , celui qui tend : Prisc. Vers. Æn. 5, 108 || celui qui attèle les chevaux : Inscr.
Tentorum, possessorum aut occupatorum, in Literis ann. 1515. apud Rymer. tom. 13. pag. 479. col. 2.
Blountin Nomolexico. Vide Tentipellium.