tenuatim
tĕnŭātim, adv. [tenuo],
- thinly, Apic. 2, 4
tenuātim, Adv. (tenuo), dünn, verdünnt, Apic. 2, 56 zw. (Schuch tenuatum).
ut propria falcicula licet sit ‥ mutilatione ~im obducta, propriam messem sudati laboris pro posse virium piare procedam
tĕnŭātim (tenuo), en se rétrécissant : *Apic. 2, 56.