tenuiter

tĕnŭĭter, adv., v. tenuis fin.

tenuiter, Adv. (tenuis), I) dünn, A) eig.: alutae tenuiter confectae, Caes. b.G. 3, 13, 6. – B) bildl., schlicht, einfach, disserere, Cic.: tenuiter multa, multa sublimiter, Plin. ep.: tenuius tractantur, Cic. – II) übtr., schwach, spärlich, A) eig., ärmlich, Da. quid rei gerit? Ge. Sic, tenuiter. Da. Non multum habet quod det fortasse? Ter. Phorm. 145. – B) bildl., leichthin, überhin, respondere, Cornif. rhet.: colligere argumenta, Cic.: tenuissime aestimare, Cic.

tenuiter [CL] 1 with little depth, thinly. bovina ‥ cornua alba ac in una ~r dolabris erasa non minus vitreo vasculo elucent Asser Alf. 104; municipium tenebat immunitissimum, virgis ~r et cespite clausum Gir. EH I 22; alioquin diu affluere eas aut certe ~r fluere impossibile erit, nisi in fontem suum per continuam gratiarum actionem non minori recurrant impetu quam influxerunt J. Ford Serm. 100. 7; s1297 pollardi ‥ ~r dealbati ut †appararent [l. apparerent] de argento Ann. Ang. & Scot. 380 (v. dealbare 2d). 2 in a rarefied or thin manner (in quot. fig.). felix auris que susurrii illius venas percipere potest. vene sunt, que vitales sunt, et occulte sunt, et clause sunt; et quod inde nobis ~r evaporat, susurrio, imo silentio est quam clamori vicinius G. Hoyland Ascet. 274C. 3 scantily, meagrely, in a very small quantity. [res] que ab egenis sed devotis fundatoribus ~r aucte sunt ingenti sollicitudine patrum Ord. Vit. V 1 p. 300; laneis enim ~r utuntur, et his omnibus ferme nigris, quia terre istius oves nigre sunt, et barbaro ritu compositis Gir. TH II 10. 4 with slight force or effect, hardly, feebly. ipsam verborum Dei lectionem vel ~r auribus ingestam Gildas EB 98; iam sentit quod de caelesti gaudio diligat et adhuc metuit ne plene non percipiat quod vix ~r sentit Bede Cant. p. 371; presbiteri ‥ litteris ~r edocti Ord. Vit. V 12 p. 397; sunt autem quedam voluntates ~r et quasi superficietenus anime adherentes Bald. Cant. Serm. 18. 25. 456B; vinculis ruptis quibus satis ~r alligantur Gir. EH I 15; quod si orent ~r et predicent minus efficaciter, id ipsum tamen humiliter sentiunt Peckham Paup. 9 p. 192; quia quod non creditur possibile alicui, aut non vult illud, aut ~r Duns Ord. I 194.

tĕnŭĭtĕr, (14) ¶ 1 dʼune façon mince, fine : Cæs. G. 3, 13 || [fig.] avec finesse, subtilité : Cic. Or. 46 ; tenuius Cic. Inv. 2, 51 ¶ 2 maigrement, chétivement : Ter. Phorm. 145 || [fig.] Cic. Verr. 2, 2, 157 ; tenuissime Cic. Verr. 2, 4, 35.

tenuiter . adv. c. s.
薄然。簡。貧然。

Suggest a Translation
See an image

tenuiter adv.with comp.and sup.

• tenuis, thinly: alutae confectae, Cs.—Indifferently, poorly: Da. Quid rei gerit? Ge. sic, tenuiter, T.— Fig., simply, plainly, directly: disserere: illae (argumentationes) tenuius tractantur.—Lightly, triflingly, inadequately: Siculorum erga te voluntatis argumenta conligere: tenuissime aestimare, at the lowest possible valuation.