testamentarius
testamentarius, relating to wills, testamentary
testāmentārĭus, a, um, adj. [testamentum], of or belonging to wills, testamentary.
- I Adj.: (lex) Cornelia, Cic. Verr. 2, 1, 42, § 108: adoptio, by will, Plin. 35, 2, 2, § 8: hereditates, Dig. 50, 16, 130.—
- II Subst.: testāmentārĭus, ii, m.
- A In gen., one who draws up a will: si testamentarius contra voluntatem testatoris condicionem detraxit. Dig. 28, 5, 9, §§ 3 and 6; 29, 6, 1; 36, 1, 3 fin.—
- B In a bad sense, one who forges a will, Cic. Sest. 17, 39; id. Off. 3, 18, 73.
tēstāmentārius, a, um (testamentum), zum Testamente gehörig, I) adi.: lex, Cic. Verr. 1, 108: hereditas, durch ein Testament, ICt.: ebenso adoptio, Plin. – II) subst., testamentārius, iī, m., a) der Testamentschreiber, Ulp. dig. 28, 5, 9. § 3 u. 6 a. Corp. inscr. Lat. 2, 1734. – b) im üblen Sinne, der Verfertiger und Unterschieber falscher Testamente, der Testamentschmied (dagegen falsarius einer, der Testamente verfälscht), Cic. de off. 3, 73 u. Sest. 39.
ut misereatur et commodet ad usus egentium, tanquam ~ius dispensator
dedi etiam et legavi, et in ~ia rerum mearum dispositione assignavi, quindecim marcas
de ~ia tutela
causa ‥ est ~ia et ad forum ecclesiasticum noscitur pertinere
dicunt ‥ quod T. B. traxit quendam T. F. in causa ~ia ad curiam secularem
nominare sponsam ipsius defuncti in specialem tutricem ~iam sui filii
prout idem comes ordinaverit in testamento suo et ~iis suis visum fuerit expedire
hic incipit ~ium, et primo modus componendi testamenta subtiliter faciendas [sic ]
testāmentārĭus, (14) a, um (testamentum), de testament, testamentaire : Cic. Verr. 2, 1, 108 ; Plin. 35, 8 || m. pris substt a) fabricant de testament [faussaire] : Cic. Off. 3, 73 ; Sest. 39 ; b) [plus tard] auteur dʼun testament : Dig. 28, 5, 9, 3, etc.
Testamentarios son llamados aquellos que han de seguir et de cumplir las mandas, e las voluntades de los defunctos, que dexan en sus testamentos.Occurrit in Charta Joannis Militis Dom.
de Waillancourtann. 1242. in Tabulario Abbatiæ Montis S. Martini Ordinis Præmonstrat. in alia Erici Ketelsoni apud Pontanum lib. 9. Rerum Danicar. pag. 518.
Et à cho à parfaire ai-je mis mes Testamenteurs Robert mon frere, Andriu de la Mote, etc.
de Lileann. 1274. ex Chartul. Vallis B. Mariæ :
Je vel que il soit rendu par mes eseuqiteurs, lesquieus je establis et doins plain pooir de mes detes paier et de mes torfais amender.... et sont à sçavoir li Testamenteur li Abés du Val, etc.
Heroldus Decanus Monasterii in Holzkirchen, Wigandus hospitalerius, Johannes magister cœnæ, Henricus Testamentarius, ac Wolselinus infirmarius.
testāmentārius
adj.
- testamentum, relating to wills, testamentary: (lex) Cornelia.—As substm., a maker of wills, forger of a testament, Cs.