testatus

testātus, a, um, Part. and P. a. of testor.

tēstātus, a, um, PAdi. (v. testor), dargetan, klar, unleugbar, augenscheinlich, quod erat notum atque testatum, Cic.: res, Cic.: quo notior testatiorque virtus eius esset, Caes.: testatissima mirabilia, Augustin. conf. 8, 6, 10: omnia multo maxime testatissima claruerunt, Augustin. epist. 43, 5.

testātus, (13) a, um, ¶ 1 part. de testor ¶ 2 adj^t , attesté, prouvé, avéré, reconnu, incontestable, manifeste : Cic. Verr. 2, 2, 187 ; Fam. 11, 27, 6 || testatior Cic. Cæl. 64 ; Hirt. G. 8, 42 ; Nep. Alc. 4, 5 ; -tissimus Aug. Conf. 8, 6.

testatus , a, um. part. v. testor.
{} Testato {} Testatae tabulae {}

Suggest a Translation
See an image

testātus adj.with comp.

• P. of testor, public, manifest, evident, indisputable, published: ut res quam maxime testata esse posset: haec testata sunt et inlustria: nihil religione testatum: res multorum oculis testatior.