tina
tīna, ae, f.,
- a wine-vessel, Varr. ap. Non. 544, 6; cf.: tinia vasa vinaria, Fest. p. 365 Müll.; and: canava, cavea, tinum, Not. Tir.
tīna, ae, f., 1) die Weinbutte, Varro de vita P.R. 1. fr. 49 (bei Non. 544, 4). – 2) die Badebutte, Ven. Fort. vit. Radeg. 17.
in ~a requiescente [? l. recrescente ] deos esse ‥ recognoscentes
cratera repleri / ‥ per seque vident succrescere vina
unam ~am plenam ‥ ornamentis et coopertam quodam optimo pallio ‥ ante altare ‥ portare
in panno ad ~am cervisie cooperiendam iiij d.(
in j cuffa et j ~ea serclandis
faciet subcamerarius duas ~as cum aqua calida et viginti quinque patellis ‥ in claustrum portari
j tingus ad aquam portandam
ij tigni
novem lapides fluviales igniantur et ponantur in ~a bene cooperta ‥ et cum fuerit bene calefacta ~a, patiens ibi ponatur ‥ et sudet inde
semicupium, i. ~ea media vel cuppa parva [v. l. cupa parva vel ~a ]
daeria: ‥ in veteribus stoppis et tynis disjunctis religandis et emendandis, ij d. ob.
item j tripos, ij d., item j tena, item iiijfattes , iij s.
in curia ‥ sunt ‥ ij ~e et iij tripod'
de singulis bracinis cervisie ‥ non capiantur ‥ nisi duo denarii ‥ salva constabulariis ‥ racionabili prisa ~e cervisie(
secundum consuetudinem ville, sc. quod ~a contineat viginti et †quatour [l. quatuor ] galones
de tenentibus ‥ in villa nostra Glouc' qui consueverunt dare ~am cervisie(
commisimus ‥ castrum nostrum Glouc' cum consuetudine tyne cervisie Glouc' custodiendum
quod nullus capiat ~am in villa nisi ad opus domini comitis, et hoc secundum consuetudinem ville(
confirmavi eisdem monachis ‥ unum burgagium in Bristoll' quita de ~a et omni alio servitio seculari(
~a que appellatur ‘~a castri’ non consuevit capi in feodis baronum
exitus tyne castri: ‥ de xx li. x s. iij d. provenientibus de quadam consuetudine m(l dccxxj bracinarum servis' vocatacastelcouuel ‥ viz. de qualibet brasina iij d.
in vadiis j tastatoris et collectoris tyne servisie castri
dederimus ‥ matri nostre ‥ castrum Gloucestre cum bertona et †eyna [l. tyna ] ibidem cum pertinen'
de exitu tignar[(um ] cervisie hoc anno
in vadiis unius tastatoris ~ar[um ] cervisie
tīna, æ, f. , sorte de carafe à long col avec couvercle : Varr. d. Non. 544, 4 ; Fort. Rad. 17.
Attulit ex Ophir lignaUbi editio Gr.Tina multa nimis, etc.
securi non dolataligna, inquit Eucherius, et ex eo Papias,
Thyina.
Tinedicunt. Apitius lib. 4. de re culin. c. 2 :
Rutæ suffundes liquamen, quod satis erit, et olei modicum, et commiscebis in Tina cum pulpis.Additio ad Willelmum Gemeticensem pag. 317 :
Et aliquando in ipsa solemnitate solebat unam Tinam plenam textis, et thuribulis, et candelabris,... ante altare sanctæ Trinitatis portare, ipsamque pro suis peccatis Deo ibi offerre.
, in Inventario ann. 1294. e Schedis D.Tina communis, quæ capere potest 20. saumatas racemorum
le Fournier. Adde Statuta Massil. lib. 2. cap. 1. § 7. Montis-regalis pag. 312. Vercell. fol. 189. v°. etc.
Tina, Germ. ein bytte oder ein grosser zuber, ut in balneis utitur. Inde Argentina civitas amenissima in Alsatia, quasi argentea tina, vel tina argenti.Notit. Decan. eccles. Scafnab. sec. XIV. apud Guden. Cod. Diplom. tom. 2. pag. 349 :
Tres tonnas, sex buttas cum quinque Tinis, in vulgari dictis Zuber und Standen.Inde vectis, quo ea vasa deferuntur, dicitur
Tinellus. Vide Tinellus 2. et Tineta.
Canava, cavea, Tinum, etc.
Erat unum magnum Tinum plenum pice liquefacta.
Tinæconfecta, cujusmodi fere sunt Clericorum isti pilei, quos
Bonnets carrezdicimus. Synodus Sodorensis in insula Manniæ c. 7 :
Statuimus quod omnes Capellani, Diaconi, et cæteri ministri altaris honeste et devote...... non capuciis in capitibus, nec Tinis, vel pileis, aut chirothecis in manibus... ad divinum officium accedant.