tinctio
tīnctio, ōnis, f. (tingo), die Taufe, Augustin. in Ioann. tract. 62, 3: Iordanis tinctio, Augustin. serm. 210, 3.
[Machometus ] baptismatis quadam sacrilega imitatione crebras in aqua singulorum ~ones membrorum ‥ instituit
Dominus per buccellam tinctam ‥ suum exprimit traditorem, fortassis per panis ~onem illius significans fictionem [Aug. In Ev. Joh. 62. 3 ]
‘baptisma’ Graece, Latine ‘~o’ dicitur
sanctus quem ~o ‘David’ vulgus autem ‘Dewi’ clamat(
pro xj virgis et dim. de blankette pro roba ‥ vj s., ‥ solutis Johanne Lytster pro ~one ejusdem, iij s.
pro ~one et tonsione unius toge et cuculle, xx d.
sanctitati vestre ‥ absque fucati ~one eloquii ‥ mentem meam expono
incipit ~o in radice [capillorum ] et procedit versus summitates eorum
si ‥ corporalia ‥ sanguine dominico fuerint intincta ‥ laventur ‥ [et ] potest ‥ cum eis postea celebrari ‥ nisi sit notabile vestigium ~onis
tīnctĭō, ōnis, f. (tingo), action de teindre, de tremper : Gloss. || baptême : Tert. Cor. 13.