About
Menu

tityrus

tityrus [CL Tityrus < Τίτυρος = Σάτυρος] 1 (in gl.) herdsman. c1000 titurus, gatahierde WW. 2 (in gl.) leader of flock, bellwether. belwedyr, shepe, titirus PP 29; hic titerus, A. a belwether WW; titer, A. a belwether Ib.. 3 (putative) cross between ewe and goat; b (her.); c (in gl.). leones ‥ sibi conjunguntur ‥ similiter ‥ tytiri et musmones, quique in genere suo conveniunt W. Donc. Aph. Phil. 3. 58; rusticus ‥ habeat ‥ arietes, verveces, multones, †ciciros [l. titiros], et burdones Neckam Ut. 112; queritur de ambigenis quare nunquam concipiant ‥ quemadmodum bardones et ~i Quaest. Salern. B 72; ‘bigenera’ dicuntur que ex diversis nascuntur animalibus, ut ‥ titirus ex ove et hirco [Isid. Etym. XII 1] Upton 146.  b abbates ‥ debent in suis armis portare ‥ titiros, pro eo quod ‥ portant instrumenta episcoporum ‥ ut ‥ tales bestie portant instrumenta generativa ‥ non tamen eis utuntur Upton 148.  c titurus, hircus GlC T 168.

Saved

Recent