Logeion | titulus

tĭtŭlus, i (collat. form, n.: HOC TITVLVM, Inscr. Fabr. 8, 47; Inscr. Cardin. Dipl. 22), m. [root ti- of τίνω, τιμάω], a superscription, inscription, label, litle; a ticket, bill, placard, notice that a thing is to be sold or let (syn. index).

I Lit. (esp. freq. after the Aug. per.): aram condidit dedicavitque cum ingenti rerum ab se gestarum titulo, Liv. 28, 46, 16: virtutes in aevum Per titulos memoresque fastos Aeternet, Hor. C. 4, 14, 4: dant munera templis; Addunt et titulum: titulus breve carmen habebat, Ov. M. 9, 793: cumque ducum titulis oppida capta legat, id. Tr. 4, 2, 20: titulus nomenque libelli. Ov. R. Am. 1: librorum, Quint. 2, 14, 4: titulum scribere, Col. 9, praef. § 2: quorum titulus per barbara colla pependit, i. e. of slaves put up for sale, Prop. 4, 5, 51: paterae, quas cum titulo nominis Camilli ante Capitolium constat positas esse, Liv. 6, 4, 3: signa cum titulo lamnae aëneae inscripto, id. 23, 19, 18: patrem familias canibus objecit, cum hoc titulo, Suet. Dom. 10: cras bibet aliquid, cujus patriam titulumque senectus delevit, Juv. 5, 34: sepulcri, epitaph, id. 6, 230; cf.: cinerem sine titulo, sine nomine jacere, Plin. Ep. 6, 10, 3; so of an epitaph, id. ib. 9, 19, 3: domus proscribebatur, si quis emere, si quis conducere vellet: venit Athenodorus, legit titulum auditoque pretio, etc., the bill, the notice of sale, Plin. Ep. 7, 27, 7; cf. poet.: ite sub titulum lares, Tib. 2, 4, 54: sub titulum nostros misit lares, Ov. R. Am. 302.—
II Transf.
- A Like our title for an honorable appellation, title of honor, glory: sustinere titulum consulatus, Cic. Pis. 9, 19: quos si titulus hic (sapientis) delectat, id. Tusc. 5, 10, 30: servatae pubis Achivae, Ov. M. 7, 56: qui stupet in titulis et imaginibus, Hor. S. 1, 6, 17; id. C. 4, 14, 4; id. S. 2, 3, 212: et domus est titulis utraque fulta suis, Prop. 4 (5), 11, 32; Ov. F. 2, 16; 1, 602; id. M. 7, 448; 12, 334.—
- B Repute, renown, fame: par titulo tantae gloriae fuit, Liv. 7, 1, 10; Stat. S. 2, 7, 62: prioris perpetrati belli titulus, Liv. 28, 41, 3; cf.: quid in purpurā istā aliud quam victoriarum mearum titulos geris? Just. 18, 7, 13: titulo Spartanae victoriae inflatus, Curt. 10, 10, 14: captae urbis titulo cedens, id. 6, 6, 33.—
- C A sign, token: ciconia, titulus tepidi temporis, Petr. 55.—
- D A cause or reason alleged, a pretence, pretext (so perh. not ante-Aug.; cf.: causa, nomen): non vos pro Graeciae libertate tantum dimicare: quamquam is quoque egregius titulus esset, etc., Liv. 36, 17, 13: praetendere titulum belli, id. 37, 54, 13: honestiorem causam libertatis quam servitutis praetexi titulo, id. 34, 59, 1 Weissenb. ad loc.: sub titulo aequandarum legum nostra jura oppressa, id. 3, 67, 9: sub honorificentissimo ministerii titulo, Vell. 2, 45, 4: ipse (probabatur) accepisse HS. decem milia foedissimo quidem titulo, Plin. Ep. 2, 11, 23: transfugae titulo Babyloniam proficiscitur, Just. 1, 10, 16: erat hic quidem titulus cum Graecis coëundi, id. 5, 1, 8; 11, 10, 10; 15, 4, 13: titulum sollemnis officii occulto sceleri praeferentes, Curt. 5, 10, 12: titulus facinori speciosus praeferebatur, id. 7, 5, 20. —
- E The title of a book (post-Aug.; cf. index): M. Tullius in ipsis librorum quos hac de re primum scripserat titulis, Quint. 2, 14, 4: materiam (libri) ex titulo cognosces, Plin. Ep. 5, 15, 3: cui vix voluminum suorum frontes maxime placent titulique, Sen. Tranq. 9, 6.

titulus, ī, m., der Titel, die Überschrift, Aufschrift, I) eig.: 1) im allg., nominis, Liv.: ire per titulum vetiti nominis, einen verbotenen Namen darauf schreiben, Ov.: quorum titulus per colla pependit, der feil gebotenen Sklaven, Prop.: titulus inscriptus, der Preis für sich feilbietende Dirnen, Sen. rhet.: titulum inscribere lamnae, Liv.: per titulos memoresque fastos, Inschriften auf Statuen, Triumphbogen usw., Hor.: in libro, cui Parmenides titulus est, Gell.: huius liber, cui Octavio titulus est, Lact.: Senecae liber, cui titulus est »Quare bonis etc.", Lact.: in libris (Gellii), quibus titulus est Noctium Atticarum, Augustin. – 2) insbes.: a) eine Aufschrift an einem Hause, das zu verkaufen od. zu vermieten ist der Anschlag, sub titulum nostros misit avara lares, hat habsüchtig mein Haus zum Verkauf gebracht (= es dahin gebracht, daß ich mein Haus verkaufen mußte), Ov.: so auch ire per titulum lares, durch Anschlag feilgeboten werden, Prop. – b) die Grabschrift, Sen. u. Plin. ep.: tit. sepulcri, Iuven. – II) übtr.: 1) der Titel = a) der ehrenvolle Name, die ehrenvolle Benennung, der Ehrenname, Ehrentitel, consulatus, Cic.: coniugis, Ov.: per titulos ingredimurque tuos, besingen deine Ehrenstellen, Verdienste, Taten, Ov.: titulum servatae pubis Achivae, den Ruhm, die Griechen gerettet zu haben, Ov.: te titulum mortis habere meae, daß man von dir sage, du seiest schuld an meinem Tode, Ov.: nocturnis titulos imponimus actis, Ov. – b) das Ansehen, der Glanz, par titulo tantae gloriae fuit, Liv. 7, 1, 10; so auch Stat. silv. 2, 7, 62. – 2) der Titel, das Aushängeschild = der äußerliche Grund, die Ursache, der Vorwand (vgl. Weißenb. Liv. 34, 59, 1), haud parva res (lex) sub titulo primā specie minime atroci ferebatur, Liv.: quem titulum praetenderitis, Liv.: honestiorem causam libertatis quam servitutis praetexi titulo (zum Au., als Au.), Liv.: cum patre suo gerentes bellum Romanos speciosum Graeciae liberandae tulisse titulum, hätten die Befr. Gr. zum scheinbaren Vorwand genommen, Liv.: titulus donetur amicae, es muß heißen, es sei ihretwegen geschehen, sie muß glauben, sie sei die Ursache, Ov. – 3) das Zeichen, Kennzeichen, ciconia titulus tepidi temporis, Petron. 55, 6. – ➳ Nbf. titelus, Inscr. b. Perret Catac. de Rome p. 170. no. 41: tētulus, de Rossi inscr. Chr. I, 491: titolus, Corp. inscr. Lat. 5, 914. – Nbf. titulum, ī, n., Corp. inscr. Lat. 6, 8012 u. 9199; vgl. Gloss. IV, 397, 23.

titulus [CL] 1 inscription, epigraph. b mark, token, sign. 731 dictanti titulum mihi ‥ / succurras Epigr. Milredi 810; ecce sub hoc titulo requiescit strenuus Hugo (Vers.) Ord. Vit. VIII 28 p. 454; a1184 hunc librum fecit domnus S. abbas S. Albano, quem qui ei abstulerit ‥ aut ~um deleverit ‥ anathema sit MS BL Royal 13 D iv f. 1; quidam palatinus ‥ rogavit quendam clericum ut ~um memorialem scriberet in introitum (S. Langton) JRL Bull. XVII 128; ~us est quedam subscriptio sive superscriptio imposita domui ad denotandum quod nomine unius potentis possidetur Lyndw. 46n; a1440 fratribus Oxonie datur in munus liber iste / ‥ / quem si quis rapiat, raptim titulumve retractet, / vel Jude laqueum vel furcas sentiat (J. Whethamstede) MS Worc. Coll. Ox. LRA 6. 1 f. 1v (= MonA IV 405b). b intellexit eques quicquam praestantius illo / esse loco. titulum ponens equitabat abinde Alcuin SS Ebor 323; 844 + ego A. ‥ rex ‥ hoc ‥ signo sanctae crucis Christi perenni ~o roborabo CS 445; †1065 (13c) + ego B. abbas ‥ hanc scedulam ‥ cum ~o venerande crucis confirmavi Ch. Malm. 33; ibidem erexit lapidem in ~um Sæwulf 67; ~us est quando vel lapis vel signum vel statua ‥ ad insigniendum aliquid et nobilitandum vel reminiscendum ‥ erigitur Andr. S. Vict. Hept. 77; prout ‘~us’ sumitur pro scuto, vexillo, aut signo ‥ dicitur illud quod seipsum offert visui et aliud representat intellectui Upton 34. 2 heading of book or section, title. b stretch of text comprised under one heading, section. quae utiliora invenire potui ‥ singillatim ~os praeponens congessi Theod. Pen. pref.; incipiunt tituli de signis presulis almi Wulf. Swith. pref. 588; ~um prefixi ‥ qui fastidiosum lectorem ‥ illi protendens abbreviationem invitaret L. Durh. Hypog. 64; ~us ‥ libelli talis est: Speculum Stultorum Nig. Ep. 17; ab archidiacono Menevensi, cujus nomen presentis opusculi ~us tenet Gir. IK I 11 p. 83; 12‥ in quibus rotulis inseratur ~us scriptus manu clerici senescalli Cart. Glouc. III 216; [quod] est contra ~um questionis Ockham Misc. Phil. 797. b quidquid inde nota dignum inveni in unam summam redigendo sub ordine ~orum et paragraphorum, sine prejudicio melioris sententie, compilavi Bracton f. 1; a1350 de lectura Decretalium statutum est ‥ quod certi ~i extracti ‥ extraordinarie legantur StatOx 46; super decretali quadam ‥ in Clementinis ~o ‘De sepulturis’ capitulo ‘Dudum’ incorporata Ric. Armagh Unusq. 54; 1453 diversorum exeuncium ‥ inferius in diversis ~is allocatorum Ac. H. Buckingham 19. 3 appellation, title, name; b (w. defining gen.). 1169 antiqui ‥ amicos [confessorum] nequaquam ledebant nisi ex ‥ confessione consortes haberentur et ~i Becket Ep. 577; hec mater devorat quemcunque genuit / si tamen titulum maternum meruit Walt. Wimb. Sim. 143; quod ‥ rex Romanorum ‥ ~um imperialem assumeret Ockham Pol. I 146; si quis ‥ amicitiam traxerit cum stultis ‥ ~is sine dubio stulto similatur Quadr. Reg. Spec. 37. b dies quarta decima ‥ separatim sub Paschae ~o praenotatur (Lit. Ceolfridi) Bede HE V 21 p. 335; archipresul pecuniam illam ‥ donationis ~o ‥ confessus est se recepisse H. Bos. Thom. III 34; ut [ecclesia] sub nominis mei ~o ‥ Deo consecrari debuisset (Mir. Ed. Conf.) Anal. Boll. XLI 126; s1227 [Franciscus] nihil ‥ proprium habere decrevit ‥ nisi quod ‥ sub ~o reciperet caritatis Wend. II 329. 4 mark of appreciation or honour, distinction, accolade; b (w. defining gen.). principes ‥ quorum ~is nullas ‥ affiget metas postera ‥ aetas W. Malm. GR IV 372; p1173 paternis facultatibus superaddens ‥ regnum Anglie ‥ [Henricus] paterne magnificentie ~os ‥ ampliavit P. Blois Ep. 66. 201A; cum maximam diei partem in loci prescripti ~os expendisset, tandem ‥ laudis preconia consummavit Gir. IK I 3 p. 39; nonnulli ‥ ut magnatum ~os ‥ in corpus ‥ unum componerem ‥ efflagitabant Id. Symb. pref. p. 199; qualiter ‥ ~is et triumphis vestris Hibernicus orbis accesserit Id. TH III 48. b ex quibus et plures ceu fulgida lumina celi / virtutum titulis florebant in bona vite Mir. Nin. 110; Tancredum ‥ multarum ~is probitatum insignem Ord. Vit. VIII 28 p. 456; tante excellentie noster Albanus ~o refulgebat W. Newb. Serm. 895; qui aliquem ~um sapientie laudabiliter adepti sunt Bacon Maj. III 55. 5 (leg.) that which grounds a claim, title, right, entitlement; b (w. ad). c (transf.) assertion of claim, pretension. habuerunt ‥ ex justo antiquitatis vetuste beneficio xviij hidas ‥ quas rerum statu postea variante ‥ dubie fidei ~o possederunt Chr. Rams. 76; 1190 quicquid laici ‥ donaverint vel quocumque ~o a se alienaverint ‥ post mortem non revocabitur (Conc. Norm.) Diceto YH 87; c1211 nos ‥ hiis que justo tytulo et auctoritate magna possedimus ‥ spoliare presumpsit Gir. Ep. 6 p. 218; possessio ‥ substanciam ‥ ceperit ex longo tempore et pacifico quod sufficere possit pro ~o ‥ contra verum dominum Fleta 203; 1348 per firmam terrarum de L. et de C. ‥ in manu domine Marie de M. quo ~o ignoratur ExchScot 543; 1446 bona ‥ ~o viz. hereditario, adventicio, provecticio, castrensi ‥ seu quovis alio modo juste acquisita MunAcOx 554. b 1394 cum ‥ habeat justum ~um hereditarium ad portandum ‥ unum leopardum de auro (Pat) Foed. VII 763a; s1402 si [Ricardus] per vos mortuus est, perdidistis ~um et omne jus quod habere potestis ad regnum Eul. Hist. Cont. 392; habet ‥ ecclesia Dumblanensis justum ~um ad totum dominium de Appilbi Bower XI 21. c proprium ‥ infancium est quicquid manu arripuerint ad os ‥ absque ~o discrecionis porrigere Mir. Hen. VI I 3. 6 (eccl.) church assigned to one in holy orders, titular church. b financial guarantee required for ordination, title (also transf. w. ref. to certificate thereof). 752 pagani ‥ per ~os et cellas nostras plus quam xxx aecclesias vastarunt Bonif. Ep. 108; 1125 nullus in presbiterum, nullus in diaconum nisi ad certum ~um ordinetur (Westm.) Conc. Syn. 740; s1175 Hugutio cardinalis ~o S. Angeli Gir. RG I 8; 1345 reverendi patris domini G. de M. ~i S. Lucie in Cilicia ‥ sacrosancte Romane ecclesie diaconi cardinalis MunAcOx 149; s1362 cum ‥ papa multas ecclesias in urbe, ~os cardinalium et alias ‥ ruinosas inveniret Meaux III 156; dicitur ‘titulus’ idem quod ‘ecclesia’, ut ~us Sancti Petri Upton 34. b 1277 ordinati fuerunt ‥ subdiaconi: W. filius J. de U. ad ~um patrimonii ‥ H. de M. ad ~um xl solidorum Reg. Heref. 299; 1287 caveant ad sacros ordines promovendi ut ~um habeant sufficientem (Exon.) Conc. Syn. 1000; lapidem ‥ posuit ‥ baro et cognatus abbatum A. de C., offerens super lapidem ~um patronatus ecclesie de F. Croyl. Cont. A 119; ~us canonicus est jus spirituale sive causa habendi beneficium ecclesiasticum vel res ecclesie dispensandi Lyndw. 46n; 1549 ~um canonicum ad valorem viginti librarum ‥ habentes Conc. Scot. II 106.

tĭtŭlus, (9) ī, m. , ¶ 1 titre, inscription : a) aram dedicavit cum ingenti rerum ab se gestarum titulo Liv. 28, 46, 16, il fit la dédicace dʼun autel avec une énorme inscription portant le récit de ses exploits, cf. Liv. 23, 19, 18 ; Hor. O. 4, 14, 4 ; Ov. M. 9, 793 ; Tr. 4, 2, 20 ; cum titulo nominis Camilli Liv. 6, 4, 3, avec lʼinscription du nom de Camille ; b) sous le portrait de chaque ancêtre, inscription portant son nom, ses actes, ses magistratures, etc. : Sen. Ben. 3, 28, 1 ; Plin. 35, 6 ; Tac. D. 8 ; c) épitaphe : Plin. Min. Ep. 6, 10, 3 ; 9, 19, 3 ; Juv. 6, 230 ; d) titre dʼun livre : Ov. Rem. 1 ; Sen. Tranq. 9, 6 ; Quint. 2, 14, 4 ; Plin. Min. Ep. 5, 10, 3 ; e) écriteau [attaché au cou dʼun esclave mis en vente] : Prop. 4, 5, 51 ; f) écriteau, affiche [de vente, de location] : Plin. Min. Ep. 7, 27, 7 ; ire sub titulum Tib. 2, 4, 54 ; mittere sub titulum Ov. Rem. 302, être mis, mettre en vente ; g) [fig.] étiquette : titulum consulatus sustinere Cic. Pis. 19, porter lʼenseigne du consulat ¶ 2 [fig.] a) titre, titre dʼhonneur, titre honorifique : hic titulus (sapientis) Cic. Tusc. 5, 30, ce titre (de sage) ; b) titre = honneur : perpetrati belli Liv. 28, 41, 3, lʼhonneur de lʼachèvement de la guerre ; egregius titulus est... liberare Liv. 36, 17, 13, cʼest un beau titre que dʼaffranchir...; c) prétexte : specioso titulo Græcarum civitatium liberandarum uti Liv. 35, 16, 2, recourir au prétexte spécieux dʼaffranchir les villes grecques ; speciosum titulum alicujus rei præferre Liv. 42, 52, 15, mettre en avant le prétexte spécieux de qqch., ou prætendere Liv. 37, 54, 13, ou præferre Curt. 5, 10, 12, ou prætexere Tac. H. 4, 73.

➳ n. titulum CIL 6, 9199.

titulus, ī m

1. plakkaat, bord, uithangbord, etiket, label;
2. opschrift, inscriptie [statuae; templi; sepulcri grafschrift];
3. (postklass.) titel van een boek; ➤ materiam libri ex -o cognosces;
4. (poët.; postklass.) bekendmaking, kennisgeving, aankondiging (van de verkoop v.e. huis of een veiling); ➤ sub -um ire door een aankondiging te koop aangeboden worden; alqd sub -um mittere iets te koop aanbieden;
5. eretitel, erenaam; ➤ sustinere -um consulatūs;
6. (meton.) eer, roem, aanzien [victoriae]; plur. roemvolle daden, verdiensten;
7. (metaf.) zogenaamde reden, voorwendsel; ➤ -um praetendere of praeferre alci rei als reden voorwenden;
8. (jur.) titel, rechtsgrond.

titulus , i. m.
書名。書面。碑文。牌扁。賣房帖。字號。稱呼。地位。推之故。名跡。

Suggest a Translation
See an image

. Titulos apponere, seu Tabulas inscriptas, σανίδας γραπτάς, Cum velis purpureis, ut est apud Agathiam lib. 5. quo ritu res privatorum, aut reorum fisco addicebantur. Augustinus in Ps. 21 : Ubi potens aliquis invenerit Titulos suos, nonne jure rem sibi vindicat ? et dicit, non poneret Titulos meos, nisi res mea esset. Gregorius M. lib. 4. Epist. 33 : In Sicilia autem insula Stephanus quidam marinarum partium Chartularius tanta præjudicia, tantasque oppressiones operari dicitur, invadendo loca singulorum, atque sine dictione causarum per possessiones ad domos Titulos ponendo, etc. Ado in Martyrol. 29. Aug. : Omnes facultates ejus publicis Titulis præsignari. Eadem verba habentur in Vita S. Sergii Mart. n. 3. Anastasius in Nicolao I. PP. pag. 213. ubi idem Pontifex ad Ravennatem Archiep. : Præcipimus tibi, ut nunquam res cujuscumque personæ qualicumque ingenio vel chartula acquisitas et possessas, olim modo occupes, aut Titulum superimponas, donec in præsentia Apostolica, vel Missi ejus, aut Vestararii Ravennæ legali ordine illas in judicio convincas. Senator lib. 4. Epist. 14 : Casas ejus appositis Titulis fisci nostri juribus vindicabis. Idem lib. 5. Epist. 6 : Fixis Titulis juri publico applicare. Adde lib. 9. Epist. 18. Liberi a fiscalibus Titulis, in Diurno Romano cap. 5. tit. 4. Fundus fiscalis Tituli proscriptione signatus, lib. 15. Cod. Th. tit. 2. leg. 4. Tibullus lib. 2. pag. 112 : Ite sub imperium, sub Titulumque lares. Vide titulum utriusque Codicis de his, qui potentiorum, etc. et Glossar. med. Græcit. voce Σανίδες, col. 1331. Hinc , Fisco addicere titulis appositis. Domus Titulata, apud Gregor. M. lib. 1. Epist. 63 : cui fiscalis titulus appositus est. Adde lib. 4. Epist. 44. , Confiscatio, qua voce δήμευσιν, apud Theophanem in Nicephoro Generali ann. 9. vertit Historia Miscella. , Tributa, vectigalia publica, fiscalia : passim in utroque codice. Salvianus lib. 5 : Illud est gravius, quod plurimi proscribuntur a paucis, quibus exactio publica peculiaris est præda, qui fiscalis debiti Titulos faciunt esse privatos, et hoc non summi tantum, sed pene infimi. Anonymus de Rebus bellicis subjunctus Notitiæ Imperii, de exactoribus : Quæ enim ab his occasio fiscalium Titulorum inlibata peracta est, quæ conventio sine præda discessit ? Susceptores fiscalium Titulorum, in Edicto Theoderici Regis cap. 144. Titulus siliquatici, apud Senatorem lib. 4. cap. 25. Titulus Canonicus vinarius, in veteri Inscript. 647. 7. , Simili notione. Traditio S. Karilefi apud Mabillon. tom. 3. Analect. pag. 82 : Nullas functiones vel exactiones, neque exquisita et lauda convivia, neque gratiora vel insidiosa munuscula, neque etiam caballorum partus, aut paravereda, vel angaria, aut quodcumque functionis Titulum judiciaria potestate dici potest, de præscripta facultate penitus non requiratur. Vide Functio.

, Limes, meta. Aggenus : Videmus igitur modo per terminos territoriales, et limitum cursus et Titulos, id est inscriptis lapidibus, plerumque fluminibus, nec non aris lapideis claudi territorium, atque dividi ab alterius territorio civitatis. Gloss. Gr. Lat. : Στήλη, Cippus, Titulus. Nam titulus proprie lapis inscriptus, vel ipsa lapidis inscriptio. Hac notione lapideum titulum habet vetus inscriptio Salonæ, apud J. Sponium in Itiner. tom. 3. part. 2. pag. 5. Petrus Chrysol. serm. 154 : Dominum prædiorum limitibus affixi Tituli proloquuntur. Fortunatus in Vita S. Medardi cap. 5 : Diebus quoque illis de cujusdam agri confinio controversia inter propinquos illius exorta est : cumque disceptarent alternatim, et jam furor iraque mentem præcipitaret, ille lapidi pedem superposuit, qui ejusdem agri divisor esse videbatur ; commotam ergo turbam dicto citius ab illa compescens seditione, Titulum hunc, inquit, horum jugerum limitem esse noveritis et confinium. Hinc forte Titulos vocamus instrumenta Chartarum, quæ prædiorum possessionem firmant, quove jure teneantur, indicant. Concilium Ticinense sub Benedicto VIII. PP. in Præfat. : Prædia et possessiones aut tollunt, aut minuunt, aut quibusdam Titulis et scriptis colludio fabricatis, a nomine et jure Ecclesiæ alienant. Charta ann. 1121. tom. 1. Probat. Hist. geneal. domus reg. Portugal. pag. 3 : Magnus est Titulus donationis, in quo nemo potest auctum largitatis irrumpere, nemo extra legum jura peripsere.

, Ecclesia, cui deserviendæ ordinabantur Presbyteri, ita ut in ea stabilitatis promissionem facere tenerentur, et ab ea recedere iis non liceret, ut est in Capitulari Episcoporum cap. 13. in Capitul. Caroli M. lib. 5. cap. 26. 108. lib. 7. cap. 173. in Addit. 3. Ludov. Pii cap. 39. in Synodica Ratherii Veron. ad Presbyter. etc. Vide Joannem VIII. PP. Epist. 173. Synodus Remensis ann. 813. cap. 20 : Ut Presbyteris de minore Titulo ad majorem non liceat transmigrare. Addit Turon. III. cap. 14 : Sed in eo permaneat, ad quem ordinatus est. Concilium Calchutense ann. 787. can. 6 : Et in illo Titulo perseverent, ad quem consecrati sunt, ita ut nullum de alterius Titulo Presbyterum aut Diaconum suscipere præsumat, etc. Concilium Londinense ann. 1125 : Nullus in Presbyterum, nullus in Diaconum nisi ad certum Titulum ordinetur. Qui vero absolute fuerit ordinatus, sumpta careat dignitate. Id etiam in usu fuisse testatur Lupus Ferrariensis Epist. 29. nisi Episcopi licentia intercedat. Vetitum enim in Concilio Chalcedonensi cap. 6. ne quis Presbyter aut Diaconus ἀπολελυμμένως ordinaretur, absolute, ut habent Concil. Meldense ann. 845. cap. 52. Synodus Romana ann. 853. cap. 39. Crisconius in Breviario cap. 196. Egbertus Archiep. Ebor. in Dialogo cap. 9. Capitul. Aquisgran. ann. 789. cap. 24. Capit. Francoford. ann. 794. cap. 26. Capit. 6. ann. 806. cap. 7. Capit. 1. incerti anni cap. 11. lib. 1. Capitul. cap. 25. Append. 1. cap. 12. etc. sed εἰδικῶς, specialiter, Ecclesiæ civitatis vel pagi adscriberentur, abrogatis ordinationibus absolutis : qua tamen ordinatione Presbyterum se factum in Ecclesia Barcinonensi scribit Paulinus Epist. 6. ad Severum : Ea conditione in Barcinonensi Ecclesia consecrari adductus sum, ut ipsi Ecclesiæ non alligarer ; in Sacerdotium tantum Domini, non in locum Ecclesiæ dedicatus. Sed irritæ postmodum factæ ejusmodi ordinationes : et in ipsis Presbyterorum et Diaconorum, aut Subdiaconorum ordinationibus, ab Episcopis ordinatoribus, nominati tituli, quibus ii adscriberentur, ut colligitur ex Sacramentario Gregoriano Menardi pag. 236. Anastasius in Evaristo PP : Hic Titulos in urbe Roma divisit Presbyteris. In S. Marcello : 25 Titulos in urbe Roma constituit, quasi diœceses, propter baptismum et pœnitentiam multorum, qui convertebantur ex paganis, et propter sepulturas Martyrum. In S. Silvestro : Hic fecit in urbe Roma Ecclesiam in prædio cujusdam Presbyteri sui, qui cognominabatur Equitius, quem Titulum Romanum constituit, etc. In S. Damaso : Hic constituit Titulum in urbe Roma, scilicet basilicam, quam ipse construxit, etc. In S. Innocentio : In quo loco.... Titulum Romanum constituit, etc. Ita pag. 110. 116. 117. 238. Alexander. III. PP. in Epist. apud Baron. ann. 1148 : Jus Ecclesiarum a SS. Patribus canonice constitutum necessario ad memoriam copiose credimus revocandum, qualiter scilicet 28. Titulis, eorumque Sacerdotibus tota urbs distributa sit, etc. Concilium Nannetense cap. 16. et ex eo Hincmarus Remens. in Capitulis ad Presbyteros parochiæ suæ cap. 17 : Ecclesiam illam.... quæ Titulus per se constans extitit. Ubi a Capellis distinguitur. Titulorum vel Diaconorum Ecclesiæ, in Synodo Romana ann. 853. cap. 39. Titulum pro Ecclesia usurpant passim Scriptores, Pius I. PP. Epist. 3. Concil. Rom. sub Greg. I. cap. 3. Nannet. cap. 16. Diurnus Roman. cap. 7. tit. 21. Hincmarus Rem. in Capit. de Reb. Mag. et Dec. cap. 12. Capitul. Guilleberti Epist. de Interdictis cap. 2. Synod. Londin. ann. 1125. Hugo Flaviniac. pag. 261. etc. Adde Ughellum tom. 1. Ital. sacr. part. 1. pag. 110. 122. 123. Cur porro Ecclesia Tituli nomine a veteribus Christianis donata sit, variæ sunt auctorum sententiæ. Baronius ann. 112. n. 5. 6. a titulis fiscalibus desumtam hanc appellationem putat, quorum appositione rem aliquam sibi fiscus vindicare solebat : Titulum autem Crucis fuisse, quo apposito, res sacra censebatur, quod pluribus observat in Notis ad Martyrol. Rom. 26. Julii. Alii a Titulis, seu sepulcris Martyrum vel Confessorum, in ædibus sacris reconditis. Nam Titulum sepulchri dixit Juvenalis lib. 2. Sat. 7. Titulis decorare sepulchrum, Silius Italicus lib. 15. Titulum busto addere, Auctor Queroli. Titulum Memoriæ, vetus Inscriptio, 519. 5. Vetus Epitaphium Treverense : Hic quiescet Dardanius, qui vixit annos 35. Apronius frater Titulum posuit in pace, apud Browerum in Proparasc. ad Annales Trevirenses, ubi ejusmodi alia Christianorum describit pag. 59. 60. 61. et in ipsis Annalib. 404. 439. 2. edit. Sigehardus in Vita S. Albani apud Canisium tom. 5. et sæc. 4. Bened. part. 2. pag. 58 : Siquidem in argumentum fidei, intra et circa Ecclesiam, quoquo versum exstant mausolea, singulorum nomen et obitus diem Titulis designantia. Adde Lambert. Annal. ad ann. 1074. apud Pertz. tom. Script. 5. pag. 209. lin. 50. Alii denique, quod ædi sacræ vestibulis Sancti, cui dicata erat, nomen inscriberetur, seu quod eo titularetur, titulos dictas Ecclesias volunt. Ut ut sit, ab his titulis, seu Ecclesiis, quibus attitulati erant Clerici, nomenclatura vulgo donantur Sacerdotis facultates idoneæ ad vitam, absque quibus ad Sacerdotium non admittitur. Concilium Lateranense III. ann. 1179. cap. 5 : Episcopus si aliquem sine certo Titulo, de quo necessaria vitæ percipiat, in Diaconum vel Presbyterum ordinaverit, tamdiu necessaria ei subministret, donec in aliqua ei Ecclesia convenientia stipendia militiæ Clericalis assignet : nisi forte talis qui ordinatur, extiterit, qui de sua vel paterna hæreditate subsidium vitæ possit habere. Synodus Exoniensis ann. 1287. cap. 8 : Caveant ad sacros ordines promovendi, ut Titulum habeant sufficientem, sine quo omnibus ad sacros ordines accedere interdicimus facultatem. Mox : Et quoniam quidam promovendi advertentes se non posse absque Titulo ordinari, cum Clericis beneficiatis vel Laicis paciscuntur, ut eis per chartam nomine Tituli conferant spirituale aliquod vel temporale, eandem chartam ab eisdem post susceptos ordines recepturi, etc. Titulus Patrimonialis, in Concilio Biterrensi ann. 1233. cap. 6 : de iis qui admittuntur ad sacros ordines : et sine Titulo patrimoniali centum solidorum Turonensium ad minus, (vel) Ecclesiastico beneficio competenti, sicut in jure Canonico cautum est, ordinandus de cætero nullus admittatur. Adde cap. 8. et Stephanum Tornac. Epist. 12. Habentur in Charta feodi, seu libro Anglico inscripto : Justice of peace, pag. 175. formulæ litterarum sacerdotalibus Titulis, et literarum testimonialium de patrimonio sufficienti. , Bona, facultates, quæ quovis titulo alicui competunt. Conventus apud Andelaum ann. 586 : Cum omnibus rebus eorum, cum civitatibus, agris, reditibus, vel cunctis Titulis, et omni corpore facultatis, etc. in urbibus et suburbiis, Ecclesiæ præcipuæ, ac parochiales, in Conc. Meldensi ann. 845. cap. 54. et apud Guillelmum Bibliothecarium in Stephano VI. sub finem. Descripsit Baronius ann. 559. n. 3. Bullam Joannis III. PP. qua Basilicam XII. Apostolorum a Pelagio inchoatam a se absolutam, Titulum Cardinalem constituit, eidemque parochiæ fines definit. Vide Cardinalis. Thomæ Capuani Dictat. Epist. pag. 286. apud Hahnium. , Plebes, parochiæ, Ecclesiæ parochiales seu plebales. Decretum Tassilonis Ducis Bajwar. : Unde ab universis Abbatibus facta professio, ut minime Titulis popularibus se ingerere deberent ; sed hæc omnia, cui commissæ sunt plebes sub potestate Episcoporum permanerent. , aliis Ecclesiæ baptismales, in Præcepto Ludovici et Lotharii apud Flodoardum lib. 2. Hist. Remens. cap. 19. Vide Ecclesia. , Pars ea Ecclesiæ, in qua altare consistit, βῆμα Græcis, Presbyterium, Latinis Ecclesiasticis Scriptoribus. Leo Ost. lib. 2. cap. 3 : In Ecclesia etiam Titulum cum confessione sua a parte occidentali satis decorum adauxit. Idem cap. 32 : Ecclesiam S. Angeli... jam vetustam restaurans, Titulo addito amplians, atque depingens, etc. Cap. 51. (al. 52.) : Titulum quoque (in Ecclesia) ab orientali parte non parvi ambitus cum Confessione construxit. Lib. 3. cap. 28 : Fenestras quoque in superioribus (ἐν ὑπερῴοις) satis amplas, in navi quidem 21. in Titulo vero 6. longas et rotundas 4. ac duas in absida mediana instituit. Cap. 29. (al. 27.) : Fenestras omnes tam navis quam Tituli plumbo ac simul vitro compactis tabulis, ferroque connexis inclusit. Ubi perperam Angelus a Nuce, titulum partem esse transversam Ecclesiæ, quam nostri la Croisée dicunt, existimavit. Sed et , interdum pro Ecclesiarum sacellis quæ alii Cubicula vocant, usurpatur. Sanctus Eulogius lib. 2. Memorial. cap. 1 : In basilica B. Aciscli, in eo Titulo, quo felicia ejus membra quiescunt, humatur. Rodericus Toletan. lib. 4. de Reb. Hispan. cap. 8 : Fundavit etiam Ecclesiam Cathedralem, et majus altare in honorem sancti Salvatoris, et altaria 12. Apostolorum cum suis Titulis elevavit. Eckehardus Junior de Casibus S. Galli cap. 1. pag. 39 : Obiens autem,.... circa Landaboum Episcopum in Titulo Apostolorum conditum, cognatum et amicum suum, extra parietem tamen, sepeliri se petiit. Adde, quæ ibi observat Goldastus pag. 180. Vita S. Theofredi Abb. sæc. 3. Benedict. pag. 483 : Ipse ante venerandum B. Petri Titulum in oratione est prostratus. Mabillonius altare interpretatur in Onomastico : quod eodem redit. , Idem quod Titulus, seu altare, vel capella in majori Ecclesia. Altare præcipuum, Gall. Maître-autel, intelligo : siquidem ecclesia Deo in honorem B. Mariæ dedicata erat. Jacobus de Vitriaco in Hist. Orientali pag. 1143. et Bernardus Thesaur. apud Murator. tom. 7. col. 838. : Quatuor in ea (Ecclesia Damiatæ) principalia fundata sunt altaria : Titulatorium B. Virginis primum, Principis Apostolorum Petri secundum, etc. , Ad titulum vel Ecclesiam promovere. Vita S. Constantiani Abbatis : Ad prædictum nempe vicum Hebron sanctæ Cenomanicæ matris Ecclesiæ Titulatus ac Presbyter ordinatus fuit jam dictus Constantianus a memorato Innocente Episcopo, illucque ad prædicandum ab eo directus. Admonitio Synodalis antiqua : Res et facultates, quas post diem ordinationis vestræ adquiritis ad Ecclesiam, ad quam Titulati estis, pertinere sciatis. Ratherii Veronensis Synodica ad Presbyteros : Nullus Ecclesiam, ad quam Titulatus est, relinquat, et ad aliam quæstus causa migret. Ita in Capitul. Caroli M. lib. 5. cap. 26. Willelmus Neubrigensis lib. 3. cap. 5 : Pro personis spectabilibus, quibus tanquam quibusdam monilibus Eboracensis olim fulsit Ecclesia, Titulavit imberbes, etc. Decreta Calomani Regis Hungar. lib. 2. cap. 18 : Nullus Presbyter sine titulo ordinetur : de eodem nullus habeatur in Clero, qui non est Titulatus alicui Ecclesiæ. Adde Concilium Placentinum ann. 1095. cap. 15. Hincmarum in Capitulis anni 12. Episcopat. cap. 3. Puricellum in Basilica Ambrosiana pag. 1146. 1148. 1149. etc. , Eadem notione. Leo IV. PP. de Cura Pastorali : Nullus Ecclesiam, ad quam Intitulatus est, dimittat, et ad aliam quæstus gratia sine licentia Episcopi migret. Petrus Blesensis Epist. 57 : Nepotum turba pullulat, Quos variis Ecclesiis Intitulat. Adde Concilium Auscitanum ann. 1308. cap. 2. . Admonitio Synodalis antiqua : Volumus autem scire de quolibet Presbytero...., si de nostra parochia aut de alia natus est, aut ordinatus, vel ad quem locum Prætitulatus. Adde Capit. Caroli M. lib. 5. cap. 26. , , apud S. Anselmum lib. 3. Epist. 2. Tabularium Ecclesiæ Viennensis, sub Sobbone Archiepisc. fol. 44 : Ecclesia S. Nazarii.... in qua ipse Uboldus more Ecclesiastico Adtitulatus fuit. Charta ann. 1186. ex Tabular. Sangerman. : Dilectum nostrum Odonem presbyterum ad presentationem Abbatis S. Germani de Pratis ecclesiæ de Baneolis Attitulavimus et de cura investimus animarum. Stephanus African. Presbyt. in Vita S. Amatoris n. 19 : Crucis signaculo frontem ejus Attitulans, salutis integritatem roganti restituit.

, Clamor militaris. Ægidius Monachus Aureævallis in Episcopis Leodiens. cap. 111 : Comes vero Lossensis impetum belli videns imminere, accessit propius cum sua phalange, et clamans tertio Titulum sui Comitatus, scilicet Loz, audacter hostium cuneos penetravit.

. Leo Ostiensis lib. 2. cap. 52 : Virgam quoque pastoralem, cum Titulo nihilominus argenti opere pulchro vestivit. Ubi Angelus a Nuce, titulum partem recurvam baculi Pastoralis interpretatur, nescio quo vade.

, Exemplar. Liber Ordinis S. Victoris Parisiensis MS. cap. 15 : Qui morum atque verborum disciplina instructus, cunctis quasi exemplum et Titulus totius domus proponatur.

, Versus lugubres de morte insigniorum personarum, quos scribebant monachi variorum monasteriorum, quibuscum inita erat societas, cum ad eos deferebantur rotuli, mortem illarum personarum nunciantes : quo de more jam pluribus dictum est in Rotulus et in Brevis. Plures hujuscemodi titulos de morte Mathildis primæ Parthenonis SS. Trinitatis Cadom. Abbatissæ conscriptos exhibet Mabillonius tom. 5. Annal. Benedict. pag. 690. et seq. Sed quia in hisce Versibus nonnunquam futilia et vana scribebantur, Monachi Majoris-monasterii in sua Epistola encyclica de morte Bernardi Abbatis eod. tom. pag. 668. socios monent, Patrem suum virum sanctæ severitatis fuisse, et non solum verba peccatricia, sed et vana et scurrilia, et quocumque modo inutilia exosa habuisse, et ab auditu suo, quantum potuit, rejecisse. Quare Sanctitatem vestram precamur, inquiunt, ut versuum nænias et derisiones, quæ potius, quam prosint defuncto, facientibus accumulant damnationem, ab hac charta submoveatis, tantumque simpliciter locorum vestrorum nomina, et quid pro defuncto patre nostro et pro nobis feceritis, annotetis, ut quid etiam nos pro vobis debeamus facere, cognoscamus. Vide eumdem Mabillon. tom. 3. Analect. pag. 487.

, Crux nude. Concil. Turon. II. can. 3 : Ut Corpus Christi Domini non in imaginario ordine, sed sub Crucis Titulo componatur. Anonymus de Miraculis S. Bercharii Abb. sæc. 2. Benedict. pag. 856 : In Titulo Crucis, qui stabat ad pedes artificis decumbentis, subito visus est illucescere globus æthereus, hoc est, sub cruce, quæ ad pedes fidelium in extremis agentium apponi solet. Vide Mabill. lib. 1. de Liturg. Gallic. cap. 9. n. 20. et 21.

, Lamina aurea, quæ in gyro mitræ orificium ambiat, Bonanno Hierarch. eccl. cap. 64. et Marangono Chronol. pont. pag. 66. Quæ definitio non arridet Cl. V. Garampio in Disquis. de sigill. Garfagn. pag. 83. quod tunc Titulus a Circulo nihil differret, qui tamen reapse differunt inter se, ut perspicuum est ex Cerem. Greg. X. ibid. laudato : Unam (mitram) cum aurifrisio in Titulo sine circulo ; et mitram aurifrisiatam in circulo et Titulo. Et ex Invent. ann. 1295. ibid. pag. 85 : In ipso circulo anteriori, et liliis, et Titulo sunt xx. balasci, etc. Unde Viro erudito Titulus videtur esse Una lista ofregio diritto, che tagliasse la faccia della mitra perpendicolarmente dalla punta all' orificio. Nisi, addit ille, Titulus corrupte dicatur, pro Tutulus, id est, acumen mitræ. Quid si hic Titulus spectare existimetur ad Laminam, de qua Levit. cap. 8. v. 9 : Cidari quoque texit caput : et super eam, contra frontem, posuit Laminam auream consecratam in sanctificatione.

titulus ī, m

cf. τίω, τιμή, a superscription, inscription, label, title, ticket, bill, placard, notice: aram dedicavit cum rerum gestarum titulo, L.: dant munera templis; Addunt et titulum, titulus breve carmen habebat, O.: signa cum titulo lamnae aëneae inscripto, L.: sepulcri, epitaph, Iu.: Sub titulum nostros misit lares, i. e. at public sale, O.—An honorable appellation, title of honor, glory, name, title. consulatūs: quos si titulus hic (sapientis) delectat: Qui stupit in titulis et imaginibus, H.: titulos annosque tuos numerare, O.—Repute, renown, fame: prioris belli, L.: titulo Spartanae victoriae inflatus, Cu.—An alleged cause, pretence, pretext: non vos pro Graeciae libertate tantum dimicare; quamquam is quoque egregius titulus esset, etc., L.: honestiorem causam libertatis quam servitutis praetexi titulo, i. e. was a more respectable pretext, L.: titulus facinori speciosus praeferebatur, Cu.

Titŭlus

(1) A sort of placard or sign attached to a pole and carried by soldiers in the triumphal processions with the record of their victories and captains inscribed upon it (Ovid, Trist. iv. 2, 20).

(2) The lettering of a book's title. (See index; liber.)

(3) The advertisement or handbill displayed upon a house to announce it as for sale or to let (Pliny , Epist. vii. 27, 7), the latter, in the words est locanda, still used by the Romans of to-day.

(4) In general, any epitaph (titulus sepulcralis) or other inscription.

titulus

Saved

Recent