, pro Tolleno, seu Machina, qua hauriuntur aquæ, pondere prægravante alterum
ejus finem, apud Festum. Jo. de Janua : Tollinum, a tollo, lis,
lignum puteorum, quo hauritur aqua. Lex Longob. lib. 1. tit. 9. § 24. Luitpr. 136. (6,
83.) : Tollenum putei. Editio Heroldi pag. 247.
Tolenum præfert. Glossæ Lat. Gr. : Tolleno, κηλώνιον.
Glossæ Lat. Gall. Sangerman. : Tolinum, Perche
ou instrument à puisier yaue du puis.