torpefacio
torpĕfăcĭo, fēci, făcĕre, v. a. [torpeofacio],
- to benumb, make torpid: torporavit pro torpefecit, Non. 182, 5.
torpefacio, fēcī, ere (torpeo u. facio), erstarren machen, Non. 182, 5.
torpĕfăcĭō, ĕre (torpeo, facio), tr., engourdir : Non. 182, 5.