torvidus
torvĭdus, a, um, adj. [torvus],
- wild, fierce: hiatus, Arn. 6, 196.
torvidus, a, um (torvus), grimmig, wild, Arnob. 6, 10.
torvĭdus, a, um (torvus), farouche : Arn. 6, 10.
Ne timeas et baculum hunc ante Torvidi draconis aspectus in solum figere ne dubites.