transmutatio
transmūtātĭo, ōnis, f. [transmuto].
- In gen., a changing, Vulg. Jacob. 1, 17. —
- II In partic., a shifting, transposition of letters (post-Aug.; cf.: transpositio, commutatio), Quint. 1, 5, 39; 9, 4, 89.
trānsmūtātio, ōnis, f. (transmuto), I) die Veränderung, a) übh., Vulg. epist. Iacobi 1, 17. – b) der Umzug, Itala Zach. 13, 1. – II) die Vertauschung, Versetzung der Buchstaben, die Metathesis (griech. μετάθεσις), Quint. 1, 5, 12 u. 39. Diom. 452, 29: der Metra, Mar. Victorin. 1, 12, 30. p. 52, 20 K.
sub regibus diversis facte sunt he ~ones
delebitur iterum religio et ~o primarum sedium fiet
fit ‥ barbarismus addicione, immutacione, subtracione, ~e littere, sillabe et eorum accidencium
naturalis impossibilitas rerum ~onem mihi negabat. verum colorem inspicio, saporem examino, novam speciem indubitanter invenio
~o in salis essentiam
in preparatione ‥ lapidis quo metallorum fit ~o non minus necessaria est horarum electio
de ~one panis in corpus Christi
aliqua incantatione vel ~one lupinam formam induisse
generatio est ~o totius in totum secundum substantiam
omnis ~o est de contrario in contrarium
constat procreacionis tam perfectorum quam imperfectorum argentum vivum et sulphur esse materiam et sine his duobus nullam novam fieri posse ~onem
quattuor aratra ‥ terrae ‥ mihi ‥ tradiderunt ad transmotationis vicissitudinem illius terrae ‥ quam prediximus
hec ~o facta est auctoritate G. abbatis Westmonasterii et R. prioris Mertonie et assensu utriusque capituli
nec ‥ inde fiat ~o, vendicio, vel alienacio nisi per sufficiens warantum domini vel senescalli cum laudabili testimonio fidedignorum
per viam ~onis, pariagii, vel alio modo
colorum in symbolis ~o aetatem Richardi secundi parum superat. unde et tecum nasci Galfride Chaucer hec tua videatur gestatio; sed illustris interim te latore
trānsmūtātĭō, ōnis, f. (transmuto), transposition [de lettres]: Quint. 1, 5, 39 ; 9, 4, 89.