transmontanus
transmontanus, beyond the mountains. Plur. m. as subst, the people beyond the mountains
trans-montānus, i,
- adj. m., that is beyond the mountains, tramontane: subactis cis Apenninum omnibus tum transmontanos adortus, Liv. 39, 2, 9; Plin. 3, 3, 4, § 28; in sing., Inscr. Orell. 154.
trāns-montānus, ī, m., jenseit der Gebirge befindlich, -wohnend, der Transmontane (Ggstz. cismontanus), Corp. inscr. Lat. 13, 8098. – Plur. trānsmontānī, ōrum, m., die jenseit der Gebirge wohnenden Völkerschaften, die Transmontanen, Liv. 39, 2, 9. Plin. 3, 28.
erat ‥ Columba primus doctor fidei Christianae transmontanis Pictis ad aquilonem
optinuit a Leone papa supplicacionibus usum sanguinis cismontanis monachis, impetrans eis oleum lardinum, quia non haberent laurinum ut ~i
non obstante precepto regis de mercatoribus ~is ejiciendis a regno
est lapis qui sua virtute trahit ferrum ad se ut calamita et ostendit locum tramontane septentrionalis. et est alius lapis generis calamite qui depellit ferrum a se et demonstrat partem tramontane austri
trānsmontānus, a, um, qui se trouve au-delà des monts ; subst. m. pl. transmontani, ōrum, les peuples dʼau-delà des monts : Liv. 39, 2, 9 ; Plin. 3, 28.
trāns-montānus
adj.,
- beyond the mountains. —Plur. m. as subst, the people beyond the mountains, L.