transnominatio
transnōmĭnātĭo, ōnis, f. [transnomino], a pure Lat. appellation for
- metonymy, Don. p. 1776 P.; Diom. p. 452 ib.
trānsnōminātio, ōnis, f. (transnomino), die Metonymie, Diom. 458, 13. Donat. 400, 7 K. Cassiod. in psalm. 2. v. 3 u. in psalm. 104. v. 38.
figura locutionis Scripturis sanctis usitatissima Graece a grammaticis metonymia, id est ~o, dicitur
metonomia, ~o
methonomia idem est quod ~o. metha enim trans, onoma nomen
mirabilem mutationem destructionem impia ~one appellat
trānsnōmĭnātĭō, ōnis, f. , métonymie : Diom. 458, 13 ; Donat. Gramm. 400, 7.