trifariam
trifariam, triply, on three sides, in three places
trĭfārĭam (collat. form trĭfārĭē, Diom. p. 279 P.), adv. [trifarius],
- triply, in three places (not ante-Aug.): trifariam adortus castra, Liv. 3, 22, 7: muniebant Romani, id. 5, 26, 7: distraxere exercitum, id. 26, 41, 20: epulas dispertire, Suet. Vit. 13.—
- II Triply, in a threefold manner, in three ways: destruitur propositio trifariam, Ap. Dogm. Plat. 3, p. 32, 24.
trifāriam, Adv. (sc. partem, v. trifarius), I) dreifach = auf drei Seiten, an drei Orten, adoriri, munire, Liv.: epulas tr. dispertire, Suet. – II) dreifach = auf drei Arten, Solin. 27, 12. Diom. 303, 24. Apul. de Plat. 3. p. 266 H.; vgl. Dosith. 41, 5 ›trifariam, τριχῶς‹.
quibus [piscibus ] ~iam divisis
cum ‥ c litteram sequuntur in eadem syllaba e vel i, ~iam solet pronuntiari
~iam i. tribus partibus
omnem substantiam suam ~iam divisit
exercitum Scotus ~iam instruxit
trĭfārĭam (13) (trifarius), de trois côtés, en trois endroits : Liv. 3, 22, 7 ; 5, 26, 7 || en trois parties, en trois corps : Liv. 26, 41, 20 || de trois manières : Sol. 27, 12 ; Diom. 303, 24.
➳ trifarie *Diom. 303, 24.
trifāriam
adv.
- trifarius, triply, on three sides, in three places: adortus castra, L.: munire, L.