trifarius
trĭfārĭus, a, um, adj. [τριφάσιος],
- of three sorts or ways, threefold, triple (postclass.): causa morborum omnium, Ap. Apol. p. 305, 38: genus, Sol. 27: linguae, Cassiod. Var. 5, 40 med.: vestigia numerorum in corporibus trifaria, Claud. Mam. Stat. An. 3.
trifārius, a, um (ter u. for, analog dem griech. τριφάσιος), dreifach, dreierlei, Apul. apol. 49. Cassiod. var. 5, 40, 5. Claud. Mam. de stat. anim. 2, 3, 6. Fulg. contin. Verg. p. 147, 5 M.
sicut ~ia disparis vitae qualitate singillatim sequestrantur [virginitas, castitas, jugalitas ], ita discretis meritorum ordinibus tripliciter dirimuntur
aurosus ‥ color intus veritati divinitatis quae erat in Christo decenter aptatur maxime quia ~ius est quasi unam ac non discretam ejusdem sanctae Trinitatis gloriam figurans
sciendum est ‥ quod electio gratie ~ia est. eliguntur ‥ aliquando mali de malis ut fiant boni, aliquando boni de malis ut fiant magis boni, aliquando boni de bonis ut fiant optimi
tripharia divisione ‥ trecentos ‥ alios trecentos ‥ reliquos ‥ trecentos
hec [sc. Gallia ] quondam fuit ~ia, scilicet Belga, Celtica, et Togata
tripharias gentes Scotos ‥ Britones et Pictos
terrarum orbem ‥ a majoribus tripharium distributum [cf. ]Oros. I 2
trĭfārius, a, um, qui a trois parties : Apul. Apol. 49 || triple : Cassiod. Var. 5, 40.