trifidus
trifidus, split into three, three-cleft, three-forked
trĭfĭdus, a, um, adj. [ter-findo],
- cleft or cloven into three parts, three-cleft, threeforked (poet. and mostly post-Aug.): hasta (Neptuni), Val. Fl. 1, 641; cf.: cuspis Neptuni, Claud. Rapt. Pros. 2, 181: flamma, i. e. lightning, Ov. M. 2, 325; cf. ardores, Val. Fl. 6, 53: viae Phocaeae, i. e. cross-roads, Sen. Oedip. 772; cf. Phocis, Stat. Th. 1, 64: lingua serpentis, Sen. Med. 687; cf.: motus linguae, Sil. 6, 222: rostrum prorae, id. 6, 358: Sicania, i. e. triangular, Claud. Cons. Mall. Theod. 203.
trifidus, a, um (ter u. findo), vgl. Prisc. de fig. num. § 32. p. 416, 29 K.), dreimal gespalten, dreispitzig, dreizackig, dreifältig, lingua, Sen. tr.: flamma (des Blitzes), Ov.: fulmen, Mythogr. Lat.: hasta, der Dreizack Neptuns, Val. Flacc.: via, Dreiweg, Kreuzweg (griech. τρίοδος), Sen. poët.: dass. subst., trifida, ae, f., Stat. Theb. 1, 64.
tege trifidum jecor
Juppiter fulmen habet ~um
habet ‥ Juppiter ~um fulmen, Neptunus tridentem, Pluto trium capitum canem
fulmen ~um vel trisulcum legimus
~us,fendu en treys
ex obliquarum et erectae medietatibus areae ~ae producuntur
trĭfĭdus, (15) a, um (ter, findo), fendu en trois, qui a trois pointes : Val. Flacc. 1, 641 ; Ov. M. 2, 325 ; trifida via Sen. Œd. 772, ou trifida seul, æ, f. Stat. Th. 1, 64, carrefour.
trifidus
adj.
- ter+2 FID-, split into three, three-cleft, three-forked: flamma (of lightning), O.