trigonicus
trĭgōnĭcus, a, um, adj., = τριγωνικός,
- triangular, three-cornered, trigonal: radiatio, Firm. Math. 2, 32 med.; 4 praef. fin.; ib. 1 med.
trigōnicus, a, um (τριγωνικός), dreieckig, Firm. math. 3, 5, 1. p. 53, 29 u. 4, 5. p. 91, 27.
ex tetrahedri sectione ~a
trĭgōnĭcus, a, um (τριγωνικός), triangulaire : Firm. Math. 2, 32 ; 5, 3, 1.