trigonius Save Georges Gaffiot 2016 trigōnius, a, um (τρίγωνος), dreieckig, terminus, Gromat. vet. 288, 8 u. 341, 12. trĭgōnĭus, a, um (τρίγωνος), à trois angles : Grom. 288, 8 ; 341, 12.