trionymus
trĭōnymus, a, um, adj., = τριώνυμος,
- having three names, triple-named, = trinominis: nomina propria, Prisc. p. 580 P.: unio solitarii dei, Sulp.Sev. Hist. Sacr. 2, 42.
triōnymus, a, um (τριώνυμος), dreinamig, nomina propria, Prisc. 2, 29: unio solitarii dei, Sulpic. Sev. chron. 2, 42, 4.
trĭōnўmus, a, um (τριώνυμος), qui a trois noms : Prisc. Gramm. 2, 29 ; Sulp. Sev. Chron. 2, 42, 4.