tripes
tripes, with three feet, three-footed
trĭ-pēs, ĕdis, adj. [ter],
- having three feet, three-footed: mensa, Hor. S. 1, 3, 13: grabatus, Mart. 12, 32, 11: mulus natus, Liv. 40, 2, 4; 40, 45, 4.—Trop., of a man leaning on a staff, Maxim. 1, 219, de sene.
tripēs, pedis (tres u. pes), drei Füße habend, dreifüßig, mulus, Liv.: mensa, Hor. u. Sen. ep.: grabatus, Mart. – subst., tripēs, pedis, m. = τρίπους (Gloss. II, 202, 8), der Dreifuß, dreifüßige Kessel, Amm. 29, 1, 28.
prima [littera ] triangula sit, tripedem prepone rotunde / et converte! scies quis sit mihi morbus et unde [i. e. ‘amo’ ]
gemellis innitens bacillis ‥ ad sepulchrum virginis ‥ ~es sc. venit, qui bipes non poterat
ipse solus etiam pedes vel sustentante baculo ~es ‥ egredi vel ingredi non valebant
~es quarto inutili equus illi tribuitur
~es,stool
~es,brandisen
j ~ed'(
hic ~es,trestre et tripé
una magna patella in qua disci lavantur cum tribus pedibus, ij tripedia cum tribus urciolis ereis
[] cum pari ~edum one long table
j ~es et ij tubbes precii xiiij d.
~es. et de j tripide
ducem cum ~ede ferreo ignito in capite posito eum in derisum coronantes occiderunt
hec ~es, A.burnderthe [i. e. ]brandreth
1 trĭpēs, (14) ĕdis, adj., qui a trois pieds : Liv. 40, 2, 4 ; Mart. 12, 32, 11 || qui porte sur trois pieds : Hor. S. 1, 3, 13.
2 trĭpēs, ĕdis, m. , trépied, vase à trois pieds : Amm. 29, 1, 28.
De suo Tripede pignorare, in Charta ann. 1380. relata in voce Ribaldi, pag. 767. col. 1.
du Breuilann. 1398. apud Thaumass. inter not. ad Consuet. Bellovac. ad calcem Assis. Hierosol. pag. 407 :
Item in et super qualibet uxore maritum suum verberante, unum Tripodem.
tripēs edis, adj.
- ter+pes, with three feet, three-footed: mensa, H.: mulus natus, L.