truella
truella, s. trūlla ➳ .
trŭella, æ, f. , v. trulla : Scæv. Dig. 34, 2, 36.
Ferrum latum, quo parietes linuntur, Papiæ, ex Gall.
Dominus autem Papa reliquias inter altare posuit, et accepto instrumento, quod vulgo Truella dicitur, easdem cæmento introsigillavit.Vox forte formata a Latinorum
Trua, de qua voce Varro lib. 4. de L. L. cap. 25. et Nonius cap. 1. num. 68.
Reddet dictusVide Trugga.abbas..... quatuor sextarios avenæ de forragio ad legalem mensuram minoti adæquati, ad Truellam cumulatam et semel pulsatam.