About

Menu

trufare

trufare (truff-) [trufa+-are] 1 to speak misleadingly or mendaciously to, to deceive. b to cheat. quare nos tunc sic ~fastis de priore vestro talia deponendo? Hist. Roff. 356; Francigeni meditabantur per suas fallacias regem Anglorum ~ffare Avesb. f. 126b; magus dicitur quia per incantaciones suas multos seducit, sicut isti joculatores faciunt. talis ponit scutellam et nichil ponit intus, interim fabulatur et ~fat et ludificat circumstantes G. Roman. 321; si ‥ panis convertatur in carnem Christi, sicut ipse [Berengarius] ~ffabatur concilium Netter DAF II f. 74va A; japyn, ~fo, -as ‥ illudo ‥ ludifico PP.  b c1270 uno [priore] deposito vel mortuo statim alter subrogatur et sic trussatum [? l. ~ffatum] est jus regium Reg. Wint. II 614. 2 to talk idly. ceroferarii ‥ intrent chorum ‥ nec discurrant invicem vel cum aliis, illicite ~fando [et] confabulando Vis. Ely 13; to trufylle, nugari, neniari, ~fare CathA. 3 to provide with ornamentation or decorative detail. 1332 pro ij cultellis ad punctum cum manubriis et vagena de argento deaurato, amellato, et ivone cisso et trussat' KR Ac 386/7 f. 11v.

Saved

Recent