truculente
trŭcŭlentē, adv., v. truculentus fin.
incautos quosque ‥ ~e [v. l. ~er; gl.: ferociter ] ad Tartarum trudentia
~er nimis decertatum est et utrobique suspensa est victoria
quod bello et effusione multi cruoris ~er rapuistis
trux, -cis ‥ unde ~e, ~ius, ~issime
nihil arbitratur justum nisi ‥ rapinas, angarias ~ius exercere
a ministris iniquitatis ‥ rex Eadmundus ab ecclesia ~er extrahitur
Hertfordie vicecomitem ‥ ~er abduxerunt et ad redemptionem gravem compulerunt
mordaciter loquens, ~er aspiciens