About
Menu

trufator

trufator (truff-) [trufare+-tor] 1 one who speaks misleadingly or mendaciously, deceiver, trickster; b (of imposter). nomine Truffator nuncupor ipse mei. / ‥ / est et Truffa mihi foedere juncta tori Nig. SS 786; barbarolexis adest, quoniam trufator honorem / invenit, et rethor desipit arte sua Garl. Tri. Eccl. 116; truffatores in stercore aurum et argentum querentes Correct. Alch. 14 p. 399; si quis consuetudinarie amici[ci]am traxerit cum stultis, scilicet cum †trupliatoribus [MS: truphatoribus] actus [sic] et in cur[i]alitates exercentibus stulticias, et vanitates senilares super omnia diligentibus ‥ turpiloquia magis quam honesta loquentibus Quadr. Reg. Spec. 36.  b 1256 quia ‥ metuebat ne ipse dicendo talia pro mendace vel ~ore in curia domini regis forsitan haberetur, obtinuit ‥ de statu ejus et fide testimonium RL II 117; s1284 in Alemannia quidam truphator ‥ Fredericum ‥ quondam Romanorum imperatorem ‥ se esse simulans B. Cotton HA 165 (cf. Chr. Bury Cont. A f. 172: ~or). 2 one who tells idle tales or anecdotes (in quot. as entertainer), trifler, jester; b (in gl.). rex Francie ‥ omnes histriones, mimos, et joculatores de regno ‥ expulsit, affirmans quod melius esset pauperibus erogare quod talibus perditum erogatur. dant enim principes ~oribus vestes aureas ‥ pauperes autem ‥ fame perire permittunt Plusc. VI 32; quidam ~or ex nimio potu et ebrietate infirmatus est Latin Stories 125.  b tryfflare, †turfator [l. trufator], nugax PP.

Saved

Recent