tuatim
tŭātim, adv. [tuus],
- after your manner: eccere, jam tuatim facis, ut, etc., Plaut. Am. 2, 1, 4 (554); cf. Non. 179, 31; and Charis. p. 196 P.
tuātim, Adv. (tuus), nach deiner Weise, Plaut. Amph. 554. Vgl. Charis. 221, 6. Donat. 385, 15 K. Cledon. 62, 23 K. Prob. inst. § 720. p. 152, 35 K. Asper 552, 15 K.
~im, tuo more
tŭātĭm (16) (tuus), adv., suivant ta manière : Pl. Amph. 554 ; cf. Char. 221, 6 ; Non. 179, 31.