tubarius
tūbārĭus, ii, m. [tuba],
- a trumpetmaker, Dig. 50, 6, 6.
tubārius, iī, m. (tuba), der Tubaverfertiger, Tarrunt. Pat. dig. 50, 6, 6. Not. Tir. 107, 20.
sicut ~ius facit tumultum et grandem sonum ad ostendendam suam vanam gloriam
tŭbārĭus, ĭī, m. (tuba), fabricant de trompettes : Dig. 50, 6, 6.
Tribulariusmallet lib. 9. Advers. cap. 16. licet
Tubariivocem pro tubarum opifice non improbet.