tussicularis
tussĭcŭlāris, e, adj. [tussicula],
- of or belonging to a cough, good for a cough, cough-: medicamen, Cael. Aur. Acut. 1, 17, 172; id. Tard. 2, 13, § 77: herba = tussilago, id. ib. 2, 7, 111.
tussiculāris, e (tussicula) = βηχικός, gegen den Husten wirkend, den Husten lindernd, medicamen, Cael. Aur. de morb. acut. 1, 17, 172; de morb. chron. 2, 13, 177: herba = tussilago, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 7, 111.,
tussĭcŭlāris, e (tussicula), qui convient à la toux, béchique : C. Aur. Acut. 1, 17, 172 ; Chron. 2, 13, 177.