tutamentum
tutamentum, a means of defence, defence, protection, safeguard
tūtāmentum, i, n. [1. tutor],
- a means of defence, defence, protection (rare; not anteAug.), Liv. 21, 61, 10: circumspiciens tutamenta sermonis, Ap. Met. 1, 8, 6; Vulg. 1 Macc. 14, 37.
tūtāmentum, ī, n. (tutor, ārī), das Schutzmittel, der Schutz, Liv. 21, 61, 10: ad tutamentum regionis, Vulg. 1. Mach. 14, 37: übtr., tutamenta spiritalia et caelestia, Cypr. epist. 58, 9: circumspiciens tutamenta sermonis, sah sich um, ob er auch sicher reden könnte, Apul. met. 1, 8.
quosdam fratrum ex monasterio suo ‥ in ~um coepit observantiae regularis habere
Malcolmus omnes Anglorum perfugas libenter recipiebat, ~um singulis quantum poterat impendens
defensaculum ‥ protectio, tutamen, ~um, tutela
et ad majorem diligentiam ~i, Petrum apostolem [l. apostolum ] assumpsit portarium paradisi
benedictio sancti senis Colmani hoc illis ~um effecit(
rustici ‥ per omnia se munierant in fossatis, palis, et carriagio, preterquam isti fruebantur majori sylvarum et nemorum ~o
de quibus [militibus captis ] Symonem juniorem ad castrum de Wyndelesore transmisit, ceteros ad alia ~a
tūtāmentum, ī, n. (tutor), défense, abri : Liv. 21, 61, 10 ; Vulg. 1 Macch. 14, 37 ; [fig.] Apul. M. 1, 8.
tūtāmentum ī, n
- 1 tutor, a means of defence, defence, protection, safeguard, L.