tussicus
tussĭcus, i, m. [tussis],
- afflicted with a cough, Firm. Math. 5, 16; Marc. Emp. 20.
tussicus, a, um (tussis), zum Husten geneigt, Veget. mul. 5, 64, 3 u. 6, 8, 1. Firm. math. 5, 16. Marc. Emp. 10.
tussĭcus, a, um (tussis), sujet à la toux : M. Emp. 20 ; Veg. Mul. 1, 38, 3.