tutamen
tutamen, a means of defence, protection, safeguard
tūtāmen, inis, n.: a means of protection; a defense, 5.262. (tūtor)
tūtāmen, ĭnis, n. [1. tutor],
- a means of defence, defence, protection (poet. and postclass.): (lorica) decus et tutamen in armis, Verg. A. 5, 262.—Plur.: domorum aut vestium, Arn. 2, 71: deposcimus rebus fessis, id. 1, 15.
tūtāmen, inis, n. (tutor, ārī), das Schutzmittel, die Schutzwehr, der Schutz, Catull. 64, 324. Verg. Aen. 5, 262. Ambros. de off. 2, 7, 38. Hieron. epist. 77, 8. Schol. Bern. Verg. georg. 4, 165: Plur., Arnob. 1, 28: domorum aut vestium tutamina, Arnob. 2, 40: constituere tutamina membris, Corp. inscr. Lat. 9, 4796, 15.
expectantes a justo rectore ‥ sibi ‥ animarum ~ina
virginem virgo virgini / commendabat tutamini [gl.: defensamini, protectioni, defensioni, ]gesceldnysse
fidei scuto subtili protegens ~ine
mapale conspiciunt ad porcorum ~en contra aeris intemperiem constructum
quercu ‥ coronabantur quia auxilium et ~en suis erant sicut quercus quondam per glandes homines pascebat
pedi labencium appone tutamen / ut lubrici gressus in firmo sistantur
tūtāmĕn, (15) ĭnis, n. (tutor), défense, abri : Virg. En. 5, 262 || pl., Arn. 1, 28 ; 2, 40.
tūtāmen inis, n
- 1 tutor, a means of defence, protection, safeguard: in armis, V.