About
Menu

ulcisci

ulcisci [CL] 1 to inflict retribution or take revenge on (person). vulpeculas ut fingebant subdolas ~i festinaret Gildas EB 6; certe hostem publicum nemo ~itur J. Sal. Pol. 512D; in tempore quo malos ~etur Dominus et secundum nequitiam eorum illis retribuet Andr. S. Vict. Sal. 47; satagit illam ~i que ‘causa malorum’ extitit Map NC III 4 f. 42. 2 to exact retribution for, avenge (wrong); b (in true pass.). c to take vengeance on behalf of or in respect of, avenge (person). hic plebem ecclesiae designat quae invalida dicitur ‥ quia ‥ suas injurias ~i ipsa non quaerit Bede Prov. 1026B; ad ~endum cruorem Christianorum Ord. Vit. IX 5 p. 492; 1166 pastoribus ecclesie prescribit ut omnem ~antur inobedientiam J. Sal. Ep. 193 (187) p. 234; at Edwardus ‥ divinis vacabat obsequiis, Dei justitiam tantam ducis ultum iri malitiam predicens Ailr. Ed. Conf. 766D; [Apollo] occiso Pythone matris ultus est injuriam Alb. Lond. DG 8. 3; non omni mox dicto credas, nec impetuosus / sis, aut ulciscens materias subito Dietarium 55.  b ne in eis illa ~i videantur in quibus se per ignorantiam ‥ adstrinxerunt Bede HE I 27 p. 51; 793 quia omnis injustitia ~itur a Deo Alcuin Ep. 18.  c sic Deus horrifera sanctos ulciscitur ira Aldh. VirgV 292; mortuos et ab aliis interemptos ~untur Gir. TH III 23; hii fugasse dicuntur habitatores Geth, quia ulti sunt fratres suos filios Effraym, quos gladio conciderunt S. Langton Chron. 106. 3 (refl., also w. in) to take one's revenge, avenge oneself. sese ‥ ~entes burgum ‥ non multo post ei violenter abstulerunt Ord. Vit. III 2 p. 24; se ~endi occasionem accipiens Ad. Scot QEC 844D; quomodo in suo populo peculiari se ~ebatur [ME: he wrec him] rigide quociens peccaverunt AncrR 129. 4 (intr.) to take vengeance, exact or inflict retribution, obtain revenge; b (w. in, de, or pro). si quae in ipsis culpae invenirentur ‥ nobis vel in miserendo vel in ~endo ‥ obnoxii tenerentur Lanfr. Ep. 27 (30); alio ‥ ~endi genere inimicos puniret Ord. Vit. X 10 p. 62; apud ‥ incolas fuit vitium cum brutis animalibus coeundi, pro quo vitio Deus voluit ~i Eul. Hist. II 128.  b Heli ‥ in filios contemnentes Deum ultus fuerat Gildas EB 76; sic reus advenit Romanam consul ad urbem, / ut vindicta gravis noxam puniret inormem, / dum cruor insontis cum sontis sanguine fuso / ulciscebatur digne pro talibus ausis. Aldh. VirgV 1838; si quis ministrorum ‥ somnolentia victus matutinis non affuisset, acri ferulae ictu in illum ~i W. Malm. GP IV 141 p. 282; in ipsum ~i satagit episcopum, quod delicta non metuit et iurata reposcere Map NC IV 6 f. 50; in omnes Jerosolimitas injuriam hanc refundere nitebatur. sed ad preces populi in solos auctores ultus est M. Par. Maj. I 87; credunt ‥ opus esse magnanimitatis ~i de injuriis Reg. Whet. I 161; ut rex ‥ diceret se ultum fuisse ‥ de suo proditore Meaux I 192; in suos adversarios ~i disponebat Ib. II 340.

Saved

Recent