unanimis
ūnănĭmis, e, adj. [unus-animus],
- of one mind, accordant, harmonious, unanimous (postclass.): fratres, Claud. Cons. Prob. et Olybr. 231: equi, id. Epigr. 37, 3; cf. unianimis, Schol. Juv. 5, 134.—Adv.: ūnănĭmĭ-ter, unanimously, cordially: me delegistis, Vop. Tac. 4 fin.: studere patientiae (opp. discordare), Tert. Pat. 1 fin.: vivere, Arn. 1, 33.
ūnanimis, e, s. ūnanimus.
ūnănĭmis, e, = unanimus : Claud. Prob. et Olybr. 231 ; Epigr. 87, 3 ; Vulg.