uncatus
uncātus, a, um, adj. [uncus], bent inwards, hooked, curved (post-class.).
- I Lit.: lanceae, Sid. Ep. 4, 20.—
- B Transf., bent down, bowed down: ut quidam uncati permaneant, Cael. Aur. Tard. 5, 3, 57.—
- II Trop., hooked, barbed: syllogismi, Sid. Ep. 9, 9 fin.
uncātus, a, um (uncus), einwärtsgebogen, gekrümmt, lanceae, Sidon. epist. 4, 20, 3: v. Pers. ut quidam uncati permaneant, mit gekrümmten Fingergelenken, Cael. Aur. de morb. chron. 5, 3, 57: bildl., syllogismi, widerhaarige, Sidon. epist. 9, 9, 15.
fecerant ‥ nostri instrumenta ferrea et ~a quibus attraherent appropinquantes et in villam ejicerent, vel certe pungendo repellerent, et in fossas cadere facerent luto plenas
uncātus, a, um (uncus), recourbé : Sid. Ep. 4, 20 || [fig.] crochu [en parl. du syllogisme] : Sid. Ep. 9, 9.