univocatio
ūnivocātio, ōnis, f., die Eindeutigkeit, Boëth. ad Arist. περὶ ἑρμ. 2, 132.
videbitur ‥ et ex ~one in hujusmodi principiis sophisma inveniri. est ‥ ~o eadem ratione diversorum eadem appellatio
vera ~o est in specie specialissima et per totam logicam habetur quod species predicatur univoce de individuis
omnis ‥ destruens communitatem et ~onem destruit scientiam
est ‥ propriissime dicta ~o in nomine speciei respectu suorum individuorum
~onem completam dico quando est similitudo in forma et modo essendi forme; diminutam dico quando est similitudo in forma licet habeat alium modum essendi
restat videre de ~one et equivocacione rerum in suis racionibus
ūnĭvŏcātĭō, ōnis, f. , homonymie : Boet. Arist. interpr. sec. p. 337.