uno
uno, to make one, to join
ūno, āre, v. a. [unus],
- to make one, to join, unite: dividere potius quam unare, Tert. adv. Prax. 27.
ūno, āre (unus), vereinigen, Tert. adv. Prax. 27. Vgl. Prisc. 8, 96 ›uno, unas; unio, unis‹.
1 ūnō, ancien dat. m. , v. unus.
2 ūnō, āre (unus), tr., joindre, unir, v. aduno : Prisc. Gramm. 8, 96.