vassallus

vassallus [AN vassal, cf. vassus], one who holds lands from a superior on condition of homage and allegiance, vassal. Ælfred ‥ cum paucis suis nobilibus et ‥ cum quibusdam militibus et fasellis ‥ in magna tribulatione inquietam vitam ducebat Asser Alf. 53; Ælfred ‥ de ipsa arce ‥ cum nobilibus fassellis Summurtunensis pagae contra paganos infatigabiliter rebellavit Ib. 55; s924 recuperationem cujusdam hereditarii libri fasallo meo Tata Æthehumflo Chr. Abingd. I 57; 967 (11c) ego Eadgar rex Anglorum ‥ uni meo fideli vasallo nomine Ƿulfnoð Rumuncant aliqua [sic] terrae portionem ‥ concedo CS 1197; fasellus, i. ‥ geneat GlH F 26; non potest ~us dominum suum infestare salva fide homagii sui Glanv. IX 1; monachos ‥ tanto contemptui habere cepit quod non propriis nominibus nec monachos, sed caniculos, ~os, et ribaldos nominare consueverat Chr. Evesham 105; s1216 papa Innocentius tertius semper in litteris suis vocavit predictum regem Anglie ~um suum Leg. Ant. Lond. 203; 1289 salvis ‥ nostris ‥ juribus ‥ et aliis deveriis que dominus habet et habere debet in suo feodo et vassello, secundum foros et consuetudines Burdegale RGasc II 492b; 1360 David Brown filius et heres quondam domini Johannis Brown militis, vassalus ecclesie nostre de terra de Corchrony Reg. Aberd. I 87; 1446 me, regis Scocie vassalem et fidelem Pri. Cold. 157.