vastator
vastator, a ravager, devastater
vāstātor, ōris, m.: ravager, destroyer, 9.772. (vāstō)
vastātor, ōris, m. [vasto],
- a desolater, ravager, devastater (mostly poet.): Arcadiae aper, Ov. M. 9, 192: ferus (i. e. lupus), id. ib. 11, 395: ferarum Amycus, destroyer, Verg. A. 9, 772: Trojae, Stat. Ach. 2, 318: gentium (Alexander), Sen. Ben. 1, 13, 3.
vāstātor, ōris, m. (vāsto), der Verheerer, Verwüster, Arcadiae (v. Eber), Ov.: ferarum, v. Jäger, Verg.: hic (Alexander) a pueritia latro gentiumque vastator, Brandschatzer, Sen.
sicut et Aegypti ~or angelus
hostis rex Pendan, fortis virtute doloque, / occisor fratris, regni et vastator acerbus
~or est spiritus fornicationis, ~or superbie demon, ~or incentor gule, ~ores avaritie estus, ire impetus, tristitie languor, invidie pestis, fastus ambitionis(
pastores nostri ‥ non pastores sed ~ores
si Meleager aprum stravit Calydonie ~orem
custodit populum populator, predia predo / et vastas vastator opes
Gundulfus ‥ non adeo curam suis rebus impendere, sed habita frequenter ab re distribuere, in tantum ut non modo largus atque beneficus, verum etiam prodigus atque ~or a nonnullis estimaretur
vāstātŏr, (15) ōris, m. (vasto), dévastateur, ravageur : Ov. M. 9, 192 ; 11, 395 ; ferarum Virg. En. 9, 772, destructeur de bêtes féroces.
vāstātor ōris, m
- vasto, a ravager, devastater: Arcadiae aper, O.: ferus (i. e. lupus), O.: ferarum, hunter, V.