vegetamen
vĕgĕtāmen, ĭnis, n. [vegeto],
- the animating power, vivifying principle (post-class.), Prud. Ham. 75: nostrae vegetamina vitae, id. ib. 299.
vegetāmen, inis, n. (vegeto), das Belebende = die belebende Kraft, das belebende Prinzip, Prud. ham. 75 u. 298.
peniteat septem jejuno ventre diebus / ‥ alimenta nec ulla / sumeret, excepto facili vegetamine panis / exigui
vĕgĕtāmĕn, ĭnis, n. (vegeto), principe de vie, force vitale : Prud. Ham. 75 et 298.