vegetus

vĕgĕtus, a, um, adj. [vegeo], enlivened, lively, animated, vigorous, active, brisk, sprightly (class.; cf.: acer, alacer, valens).

• I Lit.: te vegetum nobis in Graeciā siste, Cic. Att. 10, 16, 6: fessi cum recentibus ac vegetis pugnabant, Liv. 22, 47, 10: vegetus praescripta ad munia surgit, Hor. S. 2, 2, 81: nigris vegetisque oculis, valetudine prosperā, Suet. Caes. 45: vegetior ab inferis recurrit, Ap. Met. 6, 20, 14.—Comp.: vegetior aspectus (tauri), Col. 6, 20.—Sup.: vegetissimus color conchyliorum, Plin. 21, 8, 22, § 46.—
• II Trop.: mens, Cic. Tusc. 1, 17, 41: sed vegetum ingenium in vivido pectore vigebat, Liv. 6, 22, 7: tertia pars rationis et mentis, Cic. Div. 1, 29, 61: libertas, Sen. Hippol. 459: gustus, keen, Aus. Eph. Ord. Cog. 3.—Sup.: hoc intervallum temporis vegetissimum agricolis maximeque operosum est, the liveliest, busiest, Plin. 18, 26, 65, § 238.

vegetus, a, um (vegeo), körperlich u. geistig belebt, lebhaft, munter, rüstig, I) eig.: homo, Cic.: oculi, Suet.: aspectus vegetior, Colum.: pulsus venarum (Ggstz. languidior), Val. Max.: intervallum temporis vegetissimum, der belebteste, regsamste, Plin. – mens, Cic.: ingenium, Liv.: consilium, Val. Max.: vegetioris esse ingenii, Val. Max. – II) übtr., lebhaft, von der Farbe, color vegetissimus, Plin. 21, 46: v. Geschmack, gustus, pikant, Auson. ephem. 6. loc. ord. coqu. 3. p. 8, 3 Schenkl: libertas, munter, belebt, Sen. Hipp. (Phaedr.) 460 (468).

vegetus [CL], (esp. of living thing) vigorous, strong (also transf.). virtutum quos redimita / cristatos cingit corona; / parta namque per fabricam / aethralis Heri vegetam (Æthelwald) Carm. Aldh. 2. 26; ova viri et faeminae / calificata calore / parturire progenitum / foetum vellere vegetum Ib. 2. 140; veluti lumine / astra Olimpi ignito / ardui orbi vegeto / larem librant lucifluam Ib. 4. 18; a705 cum memet ab ipsis tenerrimae cunabulis infantiae fovendo, amando pedetemptimque delicatioribus solertiae cibis recreando ad ~am usque pubertatem provexisti (Æthelwald) Ep. Aldh. 2 (7) p. 496; adulescentior ‥ sum aetate, et ~us corpore Bede HE IV 23; incorrupta quidem tota cum veste reperta est. / corpus erat vegetum nervis et flexile totum Alcuin SS Ebor 767; vertiges [? l. vegetes], fortes GlC V 100; adventasse virum virtute vigetum [v. l. serenum] Frith. 212; reliqua que agenda essent armis animisque ~i prudenter agerent Ord. Vit. IX 9 p. 538; quidam pro libitu suo vivunt et semper sunt ~i. quidam a regulis Hippocratis non deviant et assidue sunt infirmi P. Blois Ep. 12. 38A; est tamen elocutio per ‘quod’ ‥ magis supina, per infinitum magis erecta et vegeta Linacre Emend. Lat. f. xxxix v.

vĕgĕtus, (13) a, um (vegeo), bien vivant, vif, dispos : Cic. Att. 10, 16, 6 ; Liv. 22, 47, 10 ; Hor. S. 2, 2, 81 ; vegetior Col. Rust. 6, 20 ; -tissimus Plin. 21, 46 || [fig.] Cic. Tusc. 1, 41 ; Liv. 6, 22, 7.

vegetus , a, um. adj. c. s.
壯。伶便者。— color 深色。— gustus 辣味。Vegeta mens 頴悟。 Vegeti oculi 利目。

Suggest a Translation
See an image

vegetus adj.

• VEG-, enlivened, lively, animated, vigorous, active, brisk, sprightly: te vegetum nobis in Graeciā siste: fessi cum vegetis pugnabant, L.: vegetus praescripta ad munia surgit, H.—Fig.: mens: ingenium, L.